Funeral - Tragedies (1995)

Funeral doom. Niet een genre waar ik veel naar luister, maar op z'n tijd kan ik best genieten van een uitermate traag en somber album. Of dit Tragedies dan het album zal zijn dat ik kies, betwijfel ik. Er staat een aantal goede stukken op dit album, maar dat weegt aan het eind van de rit niet op tegen de zwakke punten die Tragedies ook heeft.
Het idee om de diepe grunt van Einar André Fredriksen aan te vullen met de zachte, cleane zang van Toril Snyen is goed gevonden. Dit beauty and the beast idee komt helaas niet uit de verf, aangezien de zang van Toril erg zwak en dun klinkt.
Over de gehele lijn is het geluid van Tragedies niet al te goed. Met name de gitaar klinkt erg op de achtergrond, waardoor de muziek wat aan kracht mist.
Mede dankzij de twee voorgenoemde zwakke punten is het uur dat dit album duurt, een hele lange zit. Een nummer minder had van mij best gemogen.

Dit album is geen tragedie, maar is me toch wat tegen gevallen. Ik twijfel tussen 3 en 3½ ster, maar geef Funeral toch maar het voordeel van de twijfel.