Tangerine Dream - The Angel from the West Window - Gustav Meyrink (2011)

Ja, Tangerine Dream doet het weer: een zeer degelijk album afleveren. Het tweede deel in een nieuwe serie van albums: de Sonic Poem Series. Een project waar Tangerine Dream bijzondere verhalen van bijzondere schrijvers op een muzikale manier vertalen en naar voren brengen. En na The Island of the Fay is het nu de beurt aan de laatste (omstreden en controversiële) roman die Gustav Meyrink voor zijn dood schreef: The Angel from the West Window.
Nu zou ik via de nodige kennis die op internet over G. Meyrink staat, nogal wat over deze persoon in kwestie in dit bericht kunnen vermelden. Dit doe ik dus niet, aangezien ik het hier puur over de muziek wil hebben.
En wat kan daar over gezegd worden....:

Net zoals het voorgaande deel, The Island of the Fay, is het TD andermaal gelukt om zeer degelijk vakwerk af te leveren. Ik durf zelfs te beweren dat deze The Angel From The West Window nét een tikkeltje beter is, ondanks het feit dat ik net zoveel punten geef. Het scheelt namelijk niet veel...
Dit album klinkt i.m.o. wel meer pakkend en toegankelijk en laat zich wat sneller blootstellen dan het voorgaande deel, ondanks dat dit ook weer een album is die pas alles prijsgeeft bij meerdere luisterbeurten en bij voorkeur ook pas echt tot z'n recht komt, tijdens beluistering door een koptelefoon. Pas dan ontdek je de geheimen van dit album.
Sowieso is het weer ongelooflijk dat TD in het tempo waarmee ze plaatwerk uitbrengen, het niveau toch hoog kunnen houden, alhoewel er ook genoeg huidig werk van ze is, die ik minder vind.
Zo niet gelukkig met de albums die tot nu toe in de Sonic Poem Series zijn verschenen.
Het ruim een uur durende album verveelt zelfs geen moment, alhoewel toch duidelijk te horen is dat het ene nummer beter is dan het andere. Gelukkig houdt men de afwisseling er redelijk goed in.

Het openingsnummer is in ieder geval al een goede schot in de roos. Een prachtig geconstrueerd werkje met een sterke, vakkundige en langzaam ontvouwende opbouw.
Andere sterke troeven zijn het duidelijk op het gevoel inwerkende, melancholische "Living in Eternity" met o.a. sterke vioolpartijen van Hoshiko Yamane.
Andere nummers zoals “The Silver Boots of Bartlett Green” die vooral in de tweede helft echt heel sterk wordt en afsluiter “The Invisible Seal of the Holy Tribe” met z’n memorabele hoofdthema, zijn ook knallers van de eerste orde.

De rest van de nummers doen er eigenlijk nauwelijks voor onder, hoewel ik soms wel het idee heb, dat ik het kunstje al eens eerder gehoord heb. Nogal wiedes, aangezien TD nou eenmaal een bepaalde stijl hanteert, die de afgelopen 8 jaar redelijk consistent is gebleven. Dat daardoor niet alles even verrassend klinkt, is dan maar iets wat ik op de koop toe neem.
Feit blijft wel, dat dit album praktisch over de gehele linie staat als een huis en als TD de lijn zo doortrekt met de Sonic Poem Series, mogen we nog genoeg fraais verwachten.
Ik zou zeggen, op naar het 3de deel: Finnegans Wake!!

Een doorsnee album van Tangerine Dream, zonder echte toppers. Het boek van Gustav Meyrink lijkt er ook met de haren bij gesleept te zijn, ik kan in elk geval geen verband leggen tussen de muziek en het titel-thema. Ik sluit me dan ook van harte aan bij deze review op amazon review