MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Virgin Steele - A Cry in the Night (1983)

mijn stem
3,12 (4)
4 stemmen

Verenigde Staten
Metal
Label: Mongol Horde

  1. A Cry in the Night
  2. I Am the One
  3. Go Down Fighting
  4. Virgin Steele Interview with Mark Snider
zoeken in:
avatar van RonaldjK
3,5
Na hun titelloze debuut en opvolger Guardians of the Flame was deze EP het laatste wapenfeit van van gitarist Jack Starr bij Virgin Steele. Een US-metalgroep waarvan ik voorspelde dat ze heel groot zouden worden, begin 1982 opgericht door Starr met bassist Joe O’Reilly.
Het vrijwel live opgenomen debuut verscheen kort voor Kerst 1982. Toen het voorjaar '83 mijn tienerkamer bereikte, ging ik om door de verhalende composities in de stijl van het Rainbow met Ronnie James Dio. Voor de gilletjes van David DeFeis was ik niet allergisch en de opvolger, iets beter geproduceerd, beviel al even goed. Grote troef zijn het vet klinkende, melodische ofwel flitsende spel van Starr, in combinatie met de tempowisselingen en soms de mythegeïnspireerde albums.

Zo’n drie jaar terug kocht ik deze EP, verschenen ná het tweede album. Powerballad A Cry in the Night trapt af, ik kende ik deze al van Guardians. Op deze EP klinkt ie voller – is het de persing?
Dan het fan-tas-ti-sche I Am the One. Snel met soms de kopstem van DeFeis en weer zo’n meer-dan-heerlijke gitaarsolo.
Op de B-kant het robuuste Go Down Fighting, minder spectaculair dan het vorige nummer maar nog altijd meer dan degelijk, gevolgd door een interview met de groep.

Die grootse toekomst kwam niet uit. Starr verliet om mij onbekende redenen zijn eigen groep en ging solo. DeFeis werd daarmee de kapitein van Virgin Steele, waarvan de carrière weliswaar naar grotere hoogten steeg, maar nooit zo hoog als ik had voorspeld.
Ik haakte overigens zelf af als fan, waar vele anderen juist aanhaakten: de shredderstijl van Starrs opvolger deed me niets, al vind ik de Griekse tragedieverhalen van DeFeis wél interessant.
In 1986 zouden Starr en DeFeis samenwerken op No Turning Back! van Jack Starr’s Burning Starr. Ben Virgin Steele op een afstandje blijven volgen, inclusief de rare zang van de laatste albums. In de woorden van gigage bij Ghost Harvest uit 2018: "Wrauww, aaahhh, wright, lookout, jauw oöoooohh, come on!"

Dan liever deze EP, die overigens in de VS met andere titel, hoes en tracklist verscheen.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 21:00 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 21:00 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.