The Vines - Future Primitive (2011)

Jammer dat dit bandje zo in de vergetelheid is geraakt, maar ook weer niet meer dan logisch eigelijk. Toch blijf ik een zwak hebben voor hun muziek die opvallend varieert van een harde grungy sound tot zeer harmonieus. Met dit album halen ze wat mij betreft zeker niet hun oude niveau maar is wel zeker een verbetering ten opzichte van hun vorige album meldodia, wat ik als een dieptepunt zie tot nu toe.
'Gimme love' lijkt in de eerste instantie een simpel ramnummertje ala 'get out'. Dit is het eigelijk ook maar toch wordt ik er wel blij van na een paar keer luisteren. Verder vind ik Candy Flippin Girl, Black Dragon, Goodbye en Screw the World goed te pruimen.
Qua teksten vind ik wel dat de songs van dit album wat minder symbolisch zijn. Een beetje te simpel en direct zelfs. Dat valt me wel tegen want ik vind dat the Vines op hun eerste 3 albums echt mooie, korte, vreemde maar vaak veelzeggende en betekenisvolle teksten hadden in tegenstelling tot veel andere "bandjes bandjes". Voor mij ligt hier een groot verschil maar dit album heeft me helaas nog niet helemaal kunnen overtuigen maar er is wel een kiem van hoop gelegd dat er nog meer goeds kan komen van deze Ausie boys.