T-Bone Burnett - Trap Door (1982)

A ridiculous man is het allerbeste Beatlesnummer dat nooit door The Beatles is opgenomen. Heel ridiculous vind ik.

Van T-Bone Burnett verschenen er ooit, in de periode ná het uiteenvallen van de Alpha Band, twee EP's, waarvan dit de eerste is. Behind the Trap Door verscheen twee jaar later, en vind ik beduidend minder. Op Trap Door staan tamelijk veel goede nummers, zoals het prachtige A Ridiculous Man (inderdaad een beetje Beatles-achtig) en ook Poetry is schitterend.
De sound is die van "light rock" (ik verzin maar een term) met Beatles-invloeden.

Ooit opnieuw uitgebracht op cd tesamen met Proof Through the Night, die ik helaas niet heb kunnen achterhalen (het leven van en verzamelaar gaat niet altijd over rozen), en thans helemaal onvindbaar cq. onbetaalbaar is.

Een aantal songs van genoemde EP's en van Proof through the night (1983) heeft Burnett heropgenomen voor de erg mooie verzamelaar Twenty Twenty (2006) maar ik vind de originelen desondanks beter klinken.

een lp die wat uit de band springt ; je moet ze draaien op 45 toeren en er staan maar 6 nummers op
de opener "hold on tight" brengt je meteen in de stemming om mee te zingen
de rest van de nummers zijn even goed
zo is dit een korte beoordeling van een korte lp 4 sterren

Met z'n 22 minuten en 45 rpm is het een EP (Extended Play) en geen LP (Long Play). Het format tussen single en LP in.