Rahsaan Patterson - Bleuphoria (2011)

Meer soul als R&B, en ook weer met de bekende electronic invloeden (bv. Jamie Woon). Goede artiest en zeker interessant album

Rahsaan Patterson is een soulartiest die ik eigenlijk al een tijdje volg. Tot nog toe waren al zijn albums van erg goede kwaliteit. De man schroomt vooral nooit liedjes te maken die qua lengte bijzonder radio-onvriendelijk zijn. Voeg daarbij toe dat hij een bijzonder eigen sound heeft en je weet al snel dat je een interessante en muzikale artiest voor ogen hebt.
Nu is er zijn nieuwste telg in de vorm van Bleuphoria. Eerdere berichten deden de ronde over dit album dat Patterson ook veel electronic invloeden heeft toegepast op zijn soul. Opus de Soul vindt uit.

‘I Only Have Eyes For You’ is een bijzonder aardig opener die waarschijnlijk laat horen wat we kunnen verwachten: het typische stemgeluid van Rahsaan Patterson, vrij drukke elektronische producties en een goede sfeer.
Het eclectische en energieke ‘Ghost’ laat wel een stuk meer tempo horen. Erg fijn nummer die ook de dansvloeren kan vullen. Misschien is het refrein ietwat te veel herhalend, maar echt vervelend is het ook weer niet.
Op ‘Crazy Baby’ horen we een stuk meer van de zangkwaliteiten van Rahsaan. Aanwezige synths, fijne backings en een sfeerverhogende productie. Past goed in het plaatje van de rest van het album. Lekker vrolijk ook.
Het gaat op dezelfde weg verder met ‘Easier Said than Done’. Fijne zang, aanwezig productie, vrolijke sfeer. Ik mis hier toch wel iets van interessante afwisseling. Voordeel van dit nummer is dan wel weer dat we ten volste kunnen genieten van de vocalen van Patterson.
‘Stay With Me’ brengt wel wat verandering, die vooral in de opbouw zit. Dit nummer is een soort van samenspel tussen Rahsaan en de zangeres. Een vorm die perfect bij het onderwerp van het nummer past.
Dat een simpele vingerknip, een sfeervolle synth, juiste backings en prachtig vocals genoeg zijn om in een nummer een prachtige sfeer te creëren bewijst het nummmer ‘Miss You’. Prachtig nummer.
Dromerig en gospel wordt het met ‘Goodbye’. Heerlijk rustig nummer, mooie dromerige productie en ook de zang kan zeker het label dromerig meekrijgen. De gitaar die later inkomt klopt ook helemaal. Sit back, relax and enjoy!
‘Bleuphoria’ ging stilletjes voorbij. Aardig nummer, maar niet aardig genoeg om mij echt te grijpen. Precies zo’n nummer dat prima als achtergrondmuziek fungeert maar nooit echt je aandacht heeft.
‘Mountain Top’ laat zien dat Rahsaan Patterson ook iets met gospel heeft. Zoals natuurlijk vele soulzangers. De juiste sfeer zetten is één van de sterkste punten van de zanger en dat laat hij duidelijk horen op dit nummer. Prachtig nummer, één van mijn favorieten van dit album.
‘Makin’ Love’ vind ik het minste nummer van het album. Eigenlijk is het gewoon vrij saai. Wat me vooral tegenstaat in het nummer is dat het erg eentonig is. Elke keer hetzelfde zinnetje, geen productie die al te veel kan boeien. Een misser.
’6AM’ heeft eigenlijk hetzelfde. Wederom een vrij matig nummer met een wat eentonig verloop. Jammer, want het album beloofde zoveel goeds. Gaat het dan naar het einde toe in zakken?
Met ‘Insomnia’ rockt Rahsaan Patterson ‘m veel meer. Letterlijk eigenlijk. Het nummer heeft namelijk een erg rocky karakter. Het nummer klinkt zelfs wat boos. Fijne afwisseling weer. Dit had het album wel even nodig: energie!
‘God’ sluit dan alweer af. Een vrij aardige afsluiter. Een nummer dat misschien net wat boven de middelmaat uit komt.

Rahsaan Patterson heeft een goed album uitgebracht met Bleuphoria. Het begin is fantastisch, met aan het eind toch een aantal missers. Jammer, want dat was in mijn ogen niet nodig geweest met de kwaliteiten die Patterson heeft. Strakke muziek, en hij brengt met dit album wel weer eens totaal wat anders in vergelijking met zijn vorige platen.