Laura Nyro - Stoned Soul Picnic (1997)
Alternatieve titel: The Best Of
mijn stem
3 stemmen
Verenigde Staten
Pop
Label: Colombia
-
Wedding Bell Blues (2:55)
-
Blowin' Away (2:20)
-
Billy's Blues (3:19)
-
Stoney End (2:48)
-
And When I Die (2:40)
-
Lu (2:46)
-
Eli's Comin' (3:59)
-
Stoned Soul Picnic (3:48)
-
Timer (3:26)
-
Emmie (4:21)
-
The Confession (2:50)
-
Capt. St. Lucifer (3:15)
-
Gibsom Street (4:44)
-
New York Tendaberry (5:36)
-
Save the Country [Single Mix] (2:30)
-
Blackpatch (3:36)
-
Upstairs by a Chinese Lamp (5:37)
-
Beads of Sweat (4:51)
-
When I Was a Freeport and You Were the Main Drag (2:44)
-
I Met Him on a Sunday (1:51)
-
The Bells (2:58)
-
Smile (5:37)
-
Sweet Blindness [Live] (3:54)
-
Money [Live] (5:54)
-
Mr. Blue (5:02)
-
A Wilderness (3:00)
-
Mother's Spiritual (3:20)
-
A Woman of the World (4:13)
-
Louise's Church (3:35)
-
Broken Rainbow (3:54)
-
To a Child (3:35)
-
Lite a Flame (The Animal Rights Song) (3:21)
-
And When I Die [Live from the Bottom Line] (2:51)
-
Save the Country [Live from the Bottom Line] (2:45)
Links
Spotify
0
geplaatst: 10 oktober 2020, 12:39 uur
Mooi overzicht van het oeuvre van deze veel te onbekende en ondergewaardeerde zangeres.
Laura Nyro, afkomstig uit de Bronx in New York, maakte in 1967 op negentienjarige leeftijd haar eerste elpee. Met een fraaie, zuivere en gepassioneerde stem slingerde ze haar zelfgeschreven songs de wereld in.
Als pas beginnende en dus nog onbekende zangeres trad Nyro op op het Monterey festival in Californië. Maar de door haar gespeelde nummers haalden niet de officiële Monterey-documentaire van D.A. Pennebaker.
Hoewel onlangs opgedoken beelden van haar bijdrage aan dit festival (kijk en luister bijvoorbeeld eens op Youtube naar de opname van Povertry train) gewoon een prima optreden doen vermoeden, reageerden de aanwezige toeschouwers niet enthousiast. Dat kwam o.a. omdat het publiek na het zich voortslepende optreden van Hugh Masekela en de tegenvallende set van de Byrds wel weer eens 'vuurwerk' wilde. Toen er zelfs wat boegeroep te horen was, verliet de toch al wat schuwe Nyro huilend het podium om daarna een jaar lang niet meer op te treden.
Wel ging ze door met het maken van elpees, de een nog fraaier dan de ander, maar vanaf 1971 werd het stil rondom haar. Intussen hadden artiesten als Barbra Streisand ('Stoney end'), Fifth Dimension ('Wedding Bell Blues' en 'Stoned Soul Picnic'), Blood, Sweat & Tears ('And when I die') en Three Dog Night ('Eli's coming') grote hits met door Nyro geschreven songs.
Het blijft vreemd dat Laura Nyro's eigen doorbraak bij het grote publiek uitbleef. Maar misschien waren de arrangementen bij haar eigen opnames net wat te mainstream, te gelikt. Net even te veel Burt 'Bacharach' en te sophisticated. En misschien gold dat ook wel voor haar krachtige en fraaie stem. In de hoogtijdagen van de jaren '60 met rockbands als de Rolling Stones, The Who en Frank Zappa & the Mothers of Invention zat men wellicht niet te wachten op een zangeres met een stem à la Mariah Carey...
Laura Nyro maakte later, met flinke tussenpozen, toch nog enkele albums. Ze overleed in 1997.
Laura Nyro, afkomstig uit de Bronx in New York, maakte in 1967 op negentienjarige leeftijd haar eerste elpee. Met een fraaie, zuivere en gepassioneerde stem slingerde ze haar zelfgeschreven songs de wereld in.
Als pas beginnende en dus nog onbekende zangeres trad Nyro op op het Monterey festival in Californië. Maar de door haar gespeelde nummers haalden niet de officiële Monterey-documentaire van D.A. Pennebaker.
Hoewel onlangs opgedoken beelden van haar bijdrage aan dit festival (kijk en luister bijvoorbeeld eens op Youtube naar de opname van Povertry train) gewoon een prima optreden doen vermoeden, reageerden de aanwezige toeschouwers niet enthousiast. Dat kwam o.a. omdat het publiek na het zich voortslepende optreden van Hugh Masekela en de tegenvallende set van de Byrds wel weer eens 'vuurwerk' wilde. Toen er zelfs wat boegeroep te horen was, verliet de toch al wat schuwe Nyro huilend het podium om daarna een jaar lang niet meer op te treden.
Wel ging ze door met het maken van elpees, de een nog fraaier dan de ander, maar vanaf 1971 werd het stil rondom haar. Intussen hadden artiesten als Barbra Streisand ('Stoney end'), Fifth Dimension ('Wedding Bell Blues' en 'Stoned Soul Picnic'), Blood, Sweat & Tears ('And when I die') en Three Dog Night ('Eli's coming') grote hits met door Nyro geschreven songs.
Het blijft vreemd dat Laura Nyro's eigen doorbraak bij het grote publiek uitbleef. Maar misschien waren de arrangementen bij haar eigen opnames net wat te mainstream, te gelikt. Net even te veel Burt 'Bacharach' en te sophisticated. En misschien gold dat ook wel voor haar krachtige en fraaie stem. In de hoogtijdagen van de jaren '60 met rockbands als de Rolling Stones, The Who en Frank Zappa & the Mothers of Invention zat men wellicht niet te wachten op een zangeres met een stem à la Mariah Carey...
Laura Nyro maakte later, met flinke tussenpozen, toch nog enkele albums. Ze overleed in 1997.
* denotes required fields.
* denotes required fields.