Vasco Rossi - Va Bene, Va Bene Così (1984)

Vrij geniaal live album van één van DE grote sterren in Italië. De nadruk ligt bij Vasco Rossi wat meer op de rock kant, regelmatig zijn er aangename gitaarsolo's te horen, zeker op dit live album. De poprock kant zijn de meer ballad-achtige nummers, die bij vlagen net wat te soft worden. Maar dan hoor je wel weer de hele zaal enthousiast meezingen. Kippenvelnummers zijn het briljante Vita Spericolata en het ultieme Italiaans rocknummer: Siamo Solo Noi.

Ik heb ook nog een bijzondere herinnering aan deze plaat, die ik veel hoorde toen ik een half jaar in Italia studeerde. Dit is eigenlijk een LP: een mooie dubbel live cd van 'later' is Buoni o Cattivi Live Anthology uit 2005. Daar staan 32 nummers op van een uitstekend live opname.

Ik zie bijna 4 jaar later dat ik één nummer vergeten ben om te noemen: het oh zo fraaie Albachiara.

Je moet af en toe eens wat proberen wat je niet kent. En dan vind ik eenzame hoge scores wel interessant. Een verborgen meesterwerkje? Soms kan het zo uitpakken, maar het kan ook tegenzitten. Zoals deze keer. Wat een ellende, haha!

Spreek jij Italiaans?

Niet tot nauwelijks!

Dat scheelt nogal voor het luisteren naar deze muziek. De teksten zijn minstens zo belangrijk als de muziek.

Ik bekommer me eigenlijk maar zelden om de teksten. Dus dan blijft de muziek over...

Net weer terug uit Italië, waar je Vasco Rossi nog regelmatig voorbij hoort komen. Zeker een nummer als Vita Spericolata. Wel valt me nu op dat de geluidskwaliteit van dit live album voor anno 2022 wat aan de magere kant is. Maar veel songs zijn inmiddels wel klassiekers in Italia.