Ska, Rock, 'Lo-Fi, Hardrock, techno, reggae, dub, ragga, synthipop.. noem het op en Kloot Per W (geboren Claude Perwez, maar dat klonk nu eenmaal niet zo rock 'n roll) heeft het gedaan.. en weet je wat? Op dit album combineert hij vrolijke al deze stijlen door elkaar. En het werkt nog ook!
Voor de verandering nogeens een album dat Per W onder zijn eigen naam uitbrengt: "Kill Pretty Weirdo", niet toevallig als je het afkort ook KPW, zoals ook Kloot Per W... Wie zegt Kloot Per W, zegt ook The Employees, The Sunriders, De Lama's, The Misters, The Dirty Old Bastards, .. en Kloot speelde ook nog gitaar bij De Kreuners (éventjes toch...), maar ook schilder, producer, programma samensteller, verzamelaar van vieze beelekes,.. o ja, het is ook de man die zich fanatisch en fanatiek gooide op Reggae/ Dub/ Ragga projecten, waarin ie dan zelf ook meedoet én hij slaagde er ook in een prima "RAMONES TRIBUTE" in mekaar te boksen, met veel obscure en ook enkele bekende bands die meededen, van binnen- en buitenland... maar vooral zwaar onderschat genie.. ik noem hem graag de Vlaamse Frank Zappa. Of is dat té véél eer?
Goed. Het album dan. Zoals al gezegd een beetje een wirwar van alle mogelijke stijlen... eigen nummers, covers, pastiches.. serieuze thema's niemandalletjes.. je vindt het allemaal terug op KILL PRETTY WEIRDO. En weirdo, dàt is het zeker ook... vervelen doet het nooit..
INTHEBELLY is de sterke openingstrack én eerste single van het album. De song werd meegeschreven door An Pierlé. En An Pierlé doet NIET mee in het uiteindelijke nummer al was dat aanvankelijk wél de bedoeling. Op de "InTheBelly Remixes" cassette vind je nog wel de Ann Pierlé versies terug... op de CD is het Kathleen Vandehoudt die de vocalen voor haar rekening neemt. Er waren juridische redenen voor waarom An Pierlé niet mee 'mocht' doen, maar de ware toedracht ken ik niet helemaal meer...
"InTheBelly" is een aanstekelijke pop/rocknummer dat je na twee keer horen als meteen zal meezingen, of misschien wel sneller. Jammer dat het géén hit werd. Had best leuk geweest voor Kloot... in dit nummer vind je ook al meteen een aantalKPW ingredienten terug, gierende gitaren, aanstekelijke melodie, reggae, ragga...
SHAVE THE BITCH is zware dance à la Per W, ook TONGUE gaat de dance en drum & bass tour op... bij deze nummers kan je bij momenten ook aan Bowie's EARTHLING denken! Het zijn eigenlijk bij de weinige artiesten die mijns inziens met dit genre, gecombineerd met klassieke songstructuren dan, zulke creatieve dingen gedaan hebben...
PSYCHOSEXUAL. Dit is een favoriet. Een loodzware dreunbeat, een aanstekelijk steeds wederkerend refrein, gierende gitaren erdoor heen.. en prachtig is gewoon de ragga en ska die er spontaan doorheen lopen, om dan weer terug in een housedreun te gaan...
Mijn persoonlijke absolute favoriet is toch wel het niet al te opgewekte, en bloedserieuze, maar sublieme SUMMER OF SHAME. The Summer Of Shame? Ja. U raadt het al? Dit gaat deels over de Dutroux-gruwel... het gaat ook over kinderporno en (sexueel) misbruik van kinderen in het algemeen, of zoals op de liner notes: "brutal bestial belgium, child is the nigger of this world...". Muzikaal is de song een waar feest; een ballad, gedragen op een knappe elektrische gitaar die bij momenten lekker uit mag halen.. met leuke samples eraan toegevoegd...
LOCOMOTIVE BREATH is een meesterlijk en heel leuke versie van de klassieker van
Jethro Tull. Véél akoestische gitaren en een knappe viool partije.. én samples.. en de waanzinnige KPW...
Nog een cover:
PALE BLUE EYES, van
Velvet Underground... knap gedaan.. maar nu ook weer niet de beste cover die ik al gehoord heb van dit nummer....
FIST FUCK HOLIDAY. Bij de liner notes: "roll up for the magical masochistic mistery tour revisited"... 'My baby is going away on a fist fuck holiday'... het gaat zo vrolijk verder, tekstueel redelijk banaal.. muzikaal weerom een zeer boeiden circus aan stijlen: grunge, noise, punk, en weirde geluidjes... met bovenal een anstekelijk refrein.. En zo betrapte ik me er al eens op dat ik vrolijk loop te zingen ergens op straat: "fist fuck ho-o-liday!"... ik moet u de blikken van omstaanders niet omschrijven? Weer typisch gekke Kloot Per W die het 'em weer eens geflikt heeft.. 'I say Fist.. I say fuck.. '
HATE MAIL. 'this is the afwul story of courtney hate, sending me poisoned e-mail..' Een superleuke punksong.. maar dan wel een punksong met een banjo erin verwerkt en country-feel.. weer echt iets voor Kloot...
Twee van - voglens mij - de drie beste nummers op het album zijn - toeval of niet? - ballads... "In a Hong Kong bar a sailor cries for a love that he cannot obey... Een prachitge ballad, vol melancholie ... HONG KONG BAR. Een weemoedige harmonica, de vrouwenstemmen (telkens Kathleen Vandenhoudt), .. je zit als het ware mee in die Hong Kong bar en in het verhaal, en kan meetreuren met de Sailor over wie het verhaal gaat...
Knap. heel Knap. Klasse.
Tijd voor weer iets volledig anders moet Per W gedacht hebben. En daarom krijgen we als elfde track op het album de eurobeat, neurobeat, loodzware industrial cover van DER MUSSOLINI, jawel van DAF. Leuk gedaan. Maar iets toevoegen aan het origineel doet Kloot hier niet..;
Ik durf dit nummer dan soms ook wel eens skippen... niet dat ik het origineel zo vaak draai, maar gezien deze cover niets toevoegd is het niet echt iets wat me kan blijven boeien, en het is dan wat mij betreft ook eerder 'albumvulling'...
Eigenlijk toch best veel covers op dit KPW-album. GIMME WHAT I NEED is een ouwertje van TJENS-COUTER (Arno Hintjens/ Koen De Couter) die Per W vanonder het stof haalde... en hij doet er iets héél leuk mee.. een dance ritme met groezelige gitaren, en een aanstekelijke gitaarlick die telkens repetitief terugkeert.. en Kloot en Kathleen Vandenhoudt on vocals...
Ik denk wel dat ARNO deze versie zou kunnen apprecieren...
Wat mij betreft is het album eigenlijk hier dan 'gedaan', want wat nog volgt zijn aardige, maar niet onmisbare mixen van INTHEBELLY, maar eerst krijgt de luisteraar nog een volledig overbodig technonummer genaamd I LOVE YOU in de maag gesplist. Hoe geniaal en super ik KPW ook vindt, dit nummer heb ik nog maar zelden uitgeluisterd. Dan maar snel over naar die InTheBelly Remixes.... die zijn best te pruimen, maar ik zou ze op een b-kant of 12" gezet hebben... De twee mixen flirten op geslaagde wijze met raggamuffin, dub, drum & bass en breakbeat... En in deze versies horen we wél AN PIERLE op de vocalen!!
Erg leuk voor op de dansvloer!!
KILL PRETTY WEIRDO is een album even veelzijdig, hilarisch, absurd, onvoorspelbaar en geniaal als de heer Kloot Per W zelve !