Gift - Blue Apple (1974)

Soms wil ik er al vooraf een punt afhalen, vanwege de lelijke hoes. Bij deze had ik zonder meer dat gevoel. Het volgende is erg generaliserend: Duitsers en humor gaan moeilijk samen, deze hoes is daarvan toch wel het bewijs. Goed, hoes even uit mijn gedachten en hoe klinkt deze tweede plaat van Gift, die Duitse krautrock, heavy pscych/hardrock/metal groep.
De eerste plaat was zeker niet verkeerd op de breuk heavy jaren 60 psych en jaren 70 hard rock. Deze tweede plaat zat ook in de Krautrock boxjes original series (3 boxjes van ieder 5 albums).
Qua personeel is er wel wat veranderd. Hoewel op de eerste plaat er 5 leden stonden, klopte dat niet, er waren er maar 4. Tussen deze platen in vertrok vervolgens zanger Helmut Treichel, Dieter Attor volgde hem op. Hij bespeelt ook (prima) gitaar. En er komt een toetsenist bij , namelijk Dieter Frei. Dat zorgt echt voor een ander geluid, meer prog. Referenties : Zarathustra, Birth Control. Maar ook nog echo's van (beginnende) Deep Purple en zelfs Uriah Heep. Dus de Krautrock is wat verder weg.
Ik vind dat er wel wat afwisseling is, zeker de wat afwijkende nummers vind ik erg mooi. Bijvoorbeeld 'Psalms" een heel mooi, rustig etherisch nummer, echt wel prog. En ook 'reflections part 1' valt daar onder.
Maar er zijn ook stevige hard rock nummers te vinden. Dit is echt jaren 70, mede door het hammond orgel, je ziet de lange haren en vale spijkerbroeken zo voor je. 'Got to find a war'is met zijn 6,5 minuut het langste nummer , prima prog/hard rock.
Het eerste album was misschien wat spannender, maar dit album zit heel degelijk in elkaar. Het psychedlesche is er geheel uit en daarvoor is het prog element in de plaats gekomen.
In hoeverre het nog echt een voorganger is van de metal , dat weet ik eigenlijk niet zo.