Carl Graves - Carl Graves (1975)

Aardige muziek voor de achtergrond, maar uiteindelijk te weinig indrukwekkend. Voor de rest heeft Carl Graves zijn stem noch zijn album te weinig kwaliteiten om boven de middelmaat uit te komen. Er is van alles eigenlijk wel wat te vinden: van ballads als Don’t Throw It All Away en Be Tender With My Love tot uptempo’s met een disco-vibe als Heart Be Still en How Can I Be A Man. Getuigen van creativiteit doet het echter niet. De betere momenten zijn wanneer er wat variatie in het album komt met invloeden van andere stijlen. Denk hierbij aan het ska-sausje dat zo opeens opduikt in My Whole World Ended of het boogie nummer You’re Gonna Be Alone dat zijn tijd misschien 'n paar jaar vooruit was en doet denken aan bepaalde nummers uit Lenny Kravitz’ oeuvre, alleen dan net even iets meer gedateerd. Niet zo raar natuurlijk gezien het jaar waarin deze plaat verscheen - ver voor men ooit van ene Kravitz had gehoord. Nou ja, al met al een redelijk niets-aan-de-hand-plaatje waar een gemiddeld cijfer wel bij past, lijkt mij.

De muziek van Carl Graves heeft soms iets weg van dat van Bobby Caldwell. Luister bijvoorbeeld eens naar Don't Throw It All Away en Be Tender With My Love. Eigenlijk een beetje afgezaagd, maar stiekem best lekker. Zou Bobby gehoord hebben van deze Carl? Het zou zomaar kunnen. Carl Graves heeft met dit debuutalbum in ieder geval een leuk album uitgebracht, maar echt imponeren wil het niet. Jammer.