S As In Assassins - S as in Assassins (2011)
mijn stem
1 stem
Nederland
Rock
Uitgebracht in eigen beheer
-
Haunted (2:35)
-
Rocketrider (3:44)
-
Holy Water (3:40)
-
Lost Without a Cause (4:21)
-
Pour L'ours (2:12)
-
Eskimo's (5:19)
-
Tepra (3:00)
0
geplaatst: 22 november 2011, 16:10 uur
Nee joh!
Een oude klasgenoot van me drumt in deze band!
Binnenkort eens checken!
Een oude klasgenoot van me drumt in deze band!
Binnenkort eens checken!
0
geplaatst: 25 februari 2012, 14:46 uur
En Duco, 't zou me niks verbazen als die drummer ook de beste muzikant van de klas was. 't is net Animal van de Muppets, wat een drummonster! Als ik de plaat meer heb geluisterd kom ik nog wel even op de rest terug.
0
geplaatst: 26 mei 2012, 16:17 uur
Voor wie Moss te braaf en te saai vindt (dat vind ik zelf overigens niet, maar dat terzijde) is er S As in Assassins. Die naam alleen al, probeer die maar eens uit te spreken. Ik heb het maar gehouden op ‘Doe ook maar de cd van het voorprogramma’ nadat ik ze zag openen voor Roosbeef. Ik vind het nog altijd niet de meest logische link, maar toch.
Zoals gezegd, Moss vind ik een betere vergelijking. Op het titelloze debuutalbum van S As in Assassins komen veel elementen en invloeden die Moss op Never Be Scared/Don’t Be a Hero verwerkte terug, zoals droompop, elektronica en Vampire Weekend, maar dan vaak al binnen één nummer. De twee licht hysterische waarmee het album opent, ‘Haunted’ en ‘Rocketrider’, hebben van die geometrische, cleane gitaarlijntjes waarbij je de gitarist al de gitaar in drie stappen van de linker- naar de rechterkant ziet schudden (denk aan Foals). De refreinen worden dan weer euforisch meerstemmig gescandeerd.
Na deze nummers wordt er wat gas teruggenomen. In ‘Holy Water’ duiken geregeld heel viezige gitaarpartijen vol distortion op, maar ‘Lost Without a Cause’ is op een prettige manier al helemaal niet vooruit te branden. Het klinkt bewust een beetje lo-fi, vol saillante bijgeluiden en de achtergrondzang is zo zacht ingemixt dat je bijna gaat twijfelen of je het nu wel of niet hoort. Het zijn zulke ingrediënten die de nummers behoorlijk sterk maken. Alleen ‘Pour L’ours’ is wel heel erg aan de lichte en frivole kant. Het is geen slecht nummer, maar het is wat jammer dat zo’n minder geslaagd liedje langskomt op een cd die nog geen vijfentwintig minuten duurt. De volgende keer twintig minuten langer lijkt me wat dat betreft een strak plan, op voorwaarde dat de schwung en mooie details weer van stal gehaald worden.
Zoals gezegd, Moss vind ik een betere vergelijking. Op het titelloze debuutalbum van S As in Assassins komen veel elementen en invloeden die Moss op Never Be Scared/Don’t Be a Hero verwerkte terug, zoals droompop, elektronica en Vampire Weekend, maar dan vaak al binnen één nummer. De twee licht hysterische waarmee het album opent, ‘Haunted’ en ‘Rocketrider’, hebben van die geometrische, cleane gitaarlijntjes waarbij je de gitarist al de gitaar in drie stappen van de linker- naar de rechterkant ziet schudden (denk aan Foals). De refreinen worden dan weer euforisch meerstemmig gescandeerd.
Na deze nummers wordt er wat gas teruggenomen. In ‘Holy Water’ duiken geregeld heel viezige gitaarpartijen vol distortion op, maar ‘Lost Without a Cause’ is op een prettige manier al helemaal niet vooruit te branden. Het klinkt bewust een beetje lo-fi, vol saillante bijgeluiden en de achtergrondzang is zo zacht ingemixt dat je bijna gaat twijfelen of je het nu wel of niet hoort. Het zijn zulke ingrediënten die de nummers behoorlijk sterk maken. Alleen ‘Pour L’ours’ is wel heel erg aan de lichte en frivole kant. Het is geen slecht nummer, maar het is wat jammer dat zo’n minder geslaagd liedje langskomt op een cd die nog geen vijfentwintig minuten duurt. De volgende keer twintig minuten langer lijkt me wat dat betreft een strak plan, op voorwaarde dat de schwung en mooie details weer van stal gehaald worden.
* denotes required fields.
* denotes required fields.