Sahara Hotnights - C'mon Let's Pretend (1999)

Onvoorstelbaar dat dit album al meer dan 25 jaar oud is! Ook wonderlijk dat het in al die tijd slechts een handjevol stemmen heeft vergaard en nog helemaal geen berichten. De hoogste tijd om eens wat aan dat laatste te doen!

Sahara Hotnights komen uit Zweden, uit Robertsfors om precies te zijn, een dorp van rond de 2.000 inwoners in het oosten van Zweden, niet ver van de Botnische Golf. Ik ben zelf in Zweden nooit noordelijker gekomen dan Stockholm. Ik kan me echter voorstellen dat er veel rust en ruimte is, maar dat het er ook een behoorlijk saaie bedoening kan zijn. Sahara Hotnights ontstond dan ook uit niets anders dan verveling, ergens zo rond 1991/1992. De band bestaat uit Maria Andersson, Josephine Forsman, Jennie Asplund en Johanna Asplund. Ze hebben zich vernoemd naar het paard waarop Josephine Forsman (de drummer) wedde toen ze in Australië zat.

Ik leerde de Hotnights kennen ten tijde van Jennie Bomb uit 2001, hun tweede album. Ze stonden destijds in het voorprogramma van de Donnas in een kolkend Nighttown en de Lullabelles en Riplets waren die avond ook van de partij. Later dat jaar zag ik ze nog in de Ekko en in 2002 waren ze het voorprogramma van Danko Jones in Vera. In die tijd dacht ik echt dat ze het helemaal gingen maken, want ze hadden sterke liedjes en stonden live als een huis. De realiteit is echter dat ze buiten Zweden nooit echt zijn doorgebroken, ook al toerden ze heel Europa door. De laatste keer dat ik de Sahara Hotnights live zag was ook alweer in 2008, in de Melkweg, als voorprogramma van Sugarplum Fairy (tsja, ook geen idee wat er van die band geworden is).

Snel doorgespoeld naar 2025 moet ik toegeven dat ik de albums van Sahara Hotnights ook niet meer zo regelmatig draai als twintig jaar terug. Maar toen ik vandaag dit debuutalbum C'mon Let’s Pretend weer eens draaide, was ik aangenaam verrast. Ik kan niet uitsluiten dat jeugdsentiment hierbij meespeelde, maar het album klinkt nog steeds als een klok. Elf sterke liedjes van een nog jonge band van vier enthousiaste tienermeiden uit oostelijk Zweden. Zeer aanstekelijke gitaarmuziek met elementen van garage rock, power pop en punk rock. Ik ben ook nog altijd enorm gecharmeerd van de geweldige strot van zangeres Maria Andersson. Quite A Feeling is wat mij betreft het prijsnummer van het album, andere favorieten zijn That's What They Do, Kicks en Our Very Own. C'mon let’s pretend / C'mon and let’s pretend!