Bruno Alexiu - L' Enfer d'Henri-Georges Clouzot (2011)
mijn stem
1 stem
Frankrijk
Score
Label: Disques CinéMusique
-
Générique Début /Romy en Bateau (1:49)
-
La Colombe d’Or /Paris 1964 (1:44)
-
Promenade /Les Paquets (2:19)
-
Essais des Costumes (3:46)
-
Le Nouvel Univers Plastique (1:41)
-
Instabilité /Illusions D’optique (4:22)
-
Essais de Course (1:25)
-
Débuts Prometteurs (2:02)
-
Le Lac (1:11)
-
Romy Cinétique (1:32)
-
La Terrasse /Filature Dans La Ville (4:28)
-
Suivre Ce Car (1:48)
-
Visions du Lac /Vus! (2:43)
-
Incohérences /Essais de Course Avec Reggiani (1:43)
-
Poursuite Autour du Lac (1:27)
-
Rejet /Jalousie /Début de La Fin /Clouzot Dans le Marché (4:03)
-
Meurtre /Départ de Reggiani /Tourner, Tourner (3:08)
-
Romy (2:30)
-
Générique de Fin (2:41)
0
geplaatst: 16 augustus 2012, 23:42 uur
De documentaire biedt een interessante kijk op de onafgemaakte film L'Enfer van Clouzot.
Bruno Alexiu zijn muziek is geheel aangepast aan de tijdsgeest en valt te beschouwen als een ode aan de scores uit die tijd. De uitermate fraaie jazzy instrumentatie met uberhippe elektrische gitaarritmes zouden zo weglopen kunnen zijn uit werken van zowel Franse als Italiaanse componisten; van Roubaix tot aan Umiliani. Niet alleen zijn deze in de tijdsgeest maar mogelijk ook uitermate geschikt geweest voor de onafgemaakte film zelf, gezien de ondersteuning bij veel materiaal. Daarnaast is er een indrukwekkend, mysterieus piano thema en orkestrale momenten die doen terugdenken aan het werk van Herrmann. Dit werkt wonderbaarlijk goed tijdens de reconstructies/origineel gefilmde scenes/interviews en draagt bij aan alle puzzelstukjes (inclusief missende) op hun plek te krijgen. Voor de experimentele stukken geschoten film gebruikt Alexiu gepaste psychedlische klanken.
Een waar meesterwerk, vol passie en meeslepend van aard. Eerder heeft Alexiu al een behoorlijk indruk achtergelaten met vooral Défense d'aimer, maar L'Enfer is tot dusverre zijn eerste meesterwerk.
Tot deze uitgaven van Disques CinéMusique heb ik het een tijd moeten doen met de promo van diens hand. Het boekje van de cd uitgaven biedt een uitermate fijn kijkje in de keuken van de docu en score.
Bruno Alexiu zijn muziek is geheel aangepast aan de tijdsgeest en valt te beschouwen als een ode aan de scores uit die tijd. De uitermate fraaie jazzy instrumentatie met uberhippe elektrische gitaarritmes zouden zo weglopen kunnen zijn uit werken van zowel Franse als Italiaanse componisten; van Roubaix tot aan Umiliani. Niet alleen zijn deze in de tijdsgeest maar mogelijk ook uitermate geschikt geweest voor de onafgemaakte film zelf, gezien de ondersteuning bij veel materiaal. Daarnaast is er een indrukwekkend, mysterieus piano thema en orkestrale momenten die doen terugdenken aan het werk van Herrmann. Dit werkt wonderbaarlijk goed tijdens de reconstructies/origineel gefilmde scenes/interviews en draagt bij aan alle puzzelstukjes (inclusief missende) op hun plek te krijgen. Voor de experimentele stukken geschoten film gebruikt Alexiu gepaste psychedlische klanken.
Een waar meesterwerk, vol passie en meeslepend van aard. Eerder heeft Alexiu al een behoorlijk indruk achtergelaten met vooral Défense d'aimer, maar L'Enfer is tot dusverre zijn eerste meesterwerk.
Tot deze uitgaven van Disques CinéMusique heb ik het een tijd moeten doen met de promo van diens hand. Het boekje van de cd uitgaven biedt een uitermate fijn kijkje in de keuken van de docu en score.
* denotes required fields.
* denotes required fields.