Speedtwins - It's More Fun to Compete (1978)
mijn stem
6 stemmen
Nederland
Punk
Label: Universe
-
Speedtwins (2:15)
-
Motorbike Song (2:15)
-
Sadie Slider (2:04)
-
So Why Pretend (3:19)
-
London (1:31)
-
Midnight Ladies (3:54)
-
My Generation (2:32)
-
Stilletto Heels (1:42)
-
Herbert's Hoover (0:25)
-
Two Friends (2:18)
-
Domino (4:20)
-
Two Wheels (2:40)
Links
Last.fm
0
geplaatst: 5 april 2005, 21:08 uur
Onze vaderlandse bijdrage aan de punk, geproduceerd door de beste dj van Nederland ooit, Alfred Lagarde. Inmiddels zijn we een jaar of 25 verder en het nodige gewend, maar toen deze plaat uitkwam werd ik echt van mijn sokken geblazen door de snoeiharde, retestrakke schema's. Af en toe wat (te) flauwe humor tussendoor en na 29 minuten vonden ze blijkbaar dat ze genoeg muziek gemaakt hadden, maar voor de rest: top!
1
geplaatst: 22 april 2013, 21:27 uur
Legendarische Nederlandse cultplaat, die tot op vandaag nog aanhangers heeft tot in Japan en Brazilie toe.
It's More Fun To Compete stond vroeger op alle Williams-flipperkasten zoals misschien zich nog wel iemand herinnert.
Opgericht door de in Arnhem terecht gekomen Engelse folkzanger Jodie Daniel, die hier een relatie kreeg met Vera Groen en die samen met haar broer op drums ook maar meteen meedeed.
Gitarist Leen Barbier is een bekendere naam die nog in Hank The Knife and the Jets en Splinterfunk speelde en daarna Turbo oprichtte en nog later ook weer opdook in Diesel en Whistler-Courbois-Whistler.
De naam van de producer is doorgestreept op de plaat, maar ik neem onmiddelijk aan dat dat Alfred Lagarde was.
Speedtwins stonden bekend om hun niet alledaagse optredens, die nogal SM-getint waren en hebben in het voorprogramma van de Sex Pistols getourd.
De muziek is heerlijke oldschool-punk, met nummers die je meteen meebrult en inderdaad snoeiharde retestrakke schema's. En behoorlijk hilarisch ook. Zeker soms in de teksten.
Tussendoor ook nog een stukje gelul, waarin Rod Stewart afgezeken wordt (Herberts Hoover
).
Mijn favorieten zijn de strakke opener Speedtwins (Who Do We Hate, fucking ABBA, Who Do We Wanna Kill, Mick Jagger), Motorbike Song, het erg lange Midnight Ladies, So Why Pretend en het SM-nummer Domino
.
My Generation is inderdaad een cover van The Who.
Cultklassieker uit de Nederlandse popgeschiedenis
.
Jody Daniel overleed helaas al in 1984 in Spanje, door jawel, een motorongeluk.
Op vinyl en met tekstvel! En 4 sterren.
It's More Fun To Compete stond vroeger op alle Williams-flipperkasten zoals misschien zich nog wel iemand herinnert.
Opgericht door de in Arnhem terecht gekomen Engelse folkzanger Jodie Daniel, die hier een relatie kreeg met Vera Groen en die samen met haar broer op drums ook maar meteen meedeed.
Gitarist Leen Barbier is een bekendere naam die nog in Hank The Knife and the Jets en Splinterfunk speelde en daarna Turbo oprichtte en nog later ook weer opdook in Diesel en Whistler-Courbois-Whistler.
De naam van de producer is doorgestreept op de plaat, maar ik neem onmiddelijk aan dat dat Alfred Lagarde was.
Speedtwins stonden bekend om hun niet alledaagse optredens, die nogal SM-getint waren en hebben in het voorprogramma van de Sex Pistols getourd.
De muziek is heerlijke oldschool-punk, met nummers die je meteen meebrult en inderdaad snoeiharde retestrakke schema's. En behoorlijk hilarisch ook. Zeker soms in de teksten.
Tussendoor ook nog een stukje gelul, waarin Rod Stewart afgezeken wordt (Herberts Hoover
).Mijn favorieten zijn de strakke opener Speedtwins (Who Do We Hate, fucking ABBA, Who Do We Wanna Kill, Mick Jagger), Motorbike Song, het erg lange Midnight Ladies, So Why Pretend en het SM-nummer Domino
.My Generation is inderdaad een cover van The Who.
Cultklassieker uit de Nederlandse popgeschiedenis
.Jody Daniel overleed helaas al in 1984 in Spanje, door jawel, een motorongeluk.
Op vinyl en met tekstvel! En 4 sterren.
* denotes required fields.
* denotes required fields.