1
geplaatst: 30 oktober 2025, 17:19 uur
Muziek buiten mijn gewoonlijke bubbel. Afgelopen zomer verbleef ik enkele dagen in Tournai, in de Nederlandstalige wereld Doornik genoemd. Dat om het graf te zien van de eerste koning van het Frankische rijk, Childerik I. Dát viel wat tegen (zou de plaatselijke VVV veel meer mee kunnen en moeten doen), maar platenzaak Only-D was plezant.
Bij het afrekenen van een tweetal elpees meldde ik dat ik de hoes zo leuk vond van Out-a Space; The Spotnicks in London. Hij stond in de bak met afgeprijsde platen, ik kreeg 'm prompt voor niks mee.
Op de achterzijde staat een verhaal van ene Derek Johnson. Het blijkt hun eerste studioplaat te zijn, die kennelijk is voorafgegaan door livewerk. Opgenomen in de late zomer van 1962, toen The Spotnicks uit Götheborg, Zweden, bezig waren aan hun eerste Britse tournee. Ze gingen om 14.30 uur de studio in en kwamen er om 7.30 uur de volgende ochtend uit met veertien nummers op band.
Verder leer ik dat de groep werd ontdekt door John Schroeder, recording manager bij Oriole. De naam van Schroeder ken ik van de eerste platen van Status Quo bij Pye.
Elf instrumentale nummers, categorie surfmuziek maar vrij pittig. Vergelijkbaar met een Dick Dale, als er wordt gezongen moet ik ook wel aan het werk van Cliff Richard & The Shadows denken. Leadgitarist is Bo Winberg, die wordt ondersteund door slaggitarist en tevens zanger Bob Lander, bassist Björn Thelin en drummer Ove Johansson. Verschenen bij Karusell, een Zweeds label.
Voor mij dus een nieuwe groep, maar gezien Wikipedia is dat een hiaat in mijn kennis: zo was het kwartet tevens succesvol in Duitsland en Japan, waarbij gedurende hun carrière 43 albums werden uitgebracht, de laatste in 2011.
Ik zie dat LucM elf jaar geleden zijn stem uitbracht, tot zojuist tevens de enige. Kan hij misschien vertellen waar hij The Spotnicks van kent?
Bij het afrekenen van een tweetal elpees meldde ik dat ik de hoes zo leuk vond van Out-a Space; The Spotnicks in London. Hij stond in de bak met afgeprijsde platen, ik kreeg 'm prompt voor niks mee.
Op de achterzijde staat een verhaal van ene Derek Johnson. Het blijkt hun eerste studioplaat te zijn, die kennelijk is voorafgegaan door livewerk. Opgenomen in de late zomer van 1962, toen The Spotnicks uit Götheborg, Zweden, bezig waren aan hun eerste Britse tournee. Ze gingen om 14.30 uur de studio in en kwamen er om 7.30 uur de volgende ochtend uit met veertien nummers op band.
Verder leer ik dat de groep werd ontdekt door John Schroeder, recording manager bij Oriole. De naam van Schroeder ken ik van de eerste platen van Status Quo bij Pye.
Elf instrumentale nummers, categorie surfmuziek maar vrij pittig. Vergelijkbaar met een Dick Dale, als er wordt gezongen moet ik ook wel aan het werk van Cliff Richard & The Shadows denken. Leadgitarist is Bo Winberg, die wordt ondersteund door slaggitarist en tevens zanger Bob Lander, bassist Björn Thelin en drummer Ove Johansson. Verschenen bij Karusell, een Zweeds label.
Voor mij dus een nieuwe groep, maar gezien Wikipedia is dat een hiaat in mijn kennis: zo was het kwartet tevens succesvol in Duitsland en Japan, waarbij gedurende hun carrière 43 albums werden uitgebracht, de laatste in 2011.
Ik zie dat LucM elf jaar geleden zijn stem uitbracht, tot zojuist tevens de enige. Kan hij misschien vertellen waar hij The Spotnicks van kent?
1
geplaatst: 30 oktober 2025, 18:07 uur
The Spotnicks kende ik al in de jaren ´80 toen ik mij ook ging verdiepen in de jaren ´60. Van hen bezit ik sinds lang een compilatie en sommige reguliere albums had ik eerder in de bibliotheek beluisterd en later op Spotify.
Inderdaad te vergelijken met Dick Dale en the Shadows maar wat meer spacy.
Inderdaad te vergelijken met Dick Dale en the Shadows maar wat meer spacy.
* denotes required fields.
* denotes required fields.