Mütiilation - Vampires of Black Imperial Blood (1995)

Een appel en een ei productie, waarbij het drumgeluid aan het kortste eind heeft getrokken. Het is vaak moeilijk te verteren, maar het went. De andere kant van de medaille is de zeer sinistere, sombere en grimmige sfeer die eruit voortkomt en dat is meteen de grootste aantrekkingskracht van het album. Onderliggend zijn sterke kop-staart-composities geschreven met doortastende riffs, maar je moet door de productie heen kunnen luisteren.

Er was een tijd dat we gewillig allerlei ongeproduceerde tapes van obscure bands kochten omdat die het undergroundgevoel zo voortreffelijk belichaamden.

Ik moet zeggen dat de stofzuigerproductie mij hier niet zo stoort. Mütiilation pakt wel een aantal ernstig gave ideeën bij de kop. De grimmige en sombere sfeer die hierboven treffend beschreven wordt, waart als een rusteloze geest voortdurend rond. Daar gaat het wat mij betreft wel om bij dit soort onproducties.
De band is ondertussen een soort cultding op internet. In 1995 had niemand er van gehoord.

Ik heb wel wat moeite met sommige verstilde passages waarin de krijser van dienst wat al teveel het gekerm van Count Grishnack probeert te imiteren. Ook hoor ik veel andere ietwat te duidelijke invloeden van bekendere bands uit die jaren 90. Het eveneens Franse Nehëmah klinkt bijvoorbeeld ook erg vaak door in de brij. Evenals de vroege Enthroned. Wellicht dat dit daarom in de beruchte jaren 90 nooit opviel.
You can't have it all.