Embrionyc - Tartaros (2011)

Zo'n typisch EP'tje die me in het begin niet zo pakte, maar maanden later wel. En al een flinke poos ondertussen. 'Biohazard' en 'Childhood Ends' als hoogtepunten.

Lekker stotterend bassje in de opener 'Biohazard' en zoals we intussen wel gewend zijn van deze man ook weer een behoorlijk contrast tussen distortion en frisse felle melodieën. Het is helemaal niet onvoorspelbaar of chaotisch, maar dat is ook niet nodig.

'Childhood Ends' vond ik op het eerste gezicht nog wel te pruimen, maar echt onder de indruk was ik ook niet. Na een aantal luisterbeurten is m'n waardering ook hiervoor behoorlijk gestegen. Ritmisch bijzonder simpel, precies zoals het hoort bij dit soort tracks. De achtergrondmuziek doet de rest wel. Ook hier weer een fantastische introductie van de melodie, vooral de fluitende vogels zijn een perfecte aanvulling geweest.

'Tartaros' doet een stapje terug wat melodie betreft en bied daarmee wat variatie op de EP. Een vleugje meer Techno en iets minder climax. Ondanks de redelijke speelduur niet vervelend gelukkig, want er wordt niet zo veel gevarieerd. Deze track is nog het minst goed, maar alsnog erg degelijk.

'Black Mamba' schraapt en hapert veel meer, met slepende screeches en loopende sounds. Erg leuke afsluiter. Opnieuw lekker duister en doet het label dus weer eer aan. Goeie keuze van geluiden ook.

4.5*