Pontiak - Comecrudos (2011)

De plaat begint met een abstract, drony stuk, die een dikke 7 minuten aanhoudt waarna het verglijdt in een meer songgerichte structuur. Ook part III en IV houden deze vibe aan. Eigenlijk kun je dit als één stuk bezien van een dikke 25 minuten.
Ik heb gelezen dat de plaat tot stand is gekomen tijdens een lange autoreis van Phoenix, doorheen Texas. En deze sfeer ademt het ook. Je kan zo de weidse, dikwijls voor kilometers lang onveranderlijke, landschappen voor de geest halen. Ook de mijmerende teksten sluiten goed bij dit concept aan.
Sterke plaat, en volgens mij het beste wat deze band al uitgebracht heeft. Het is reikhalzend uitkijken naar hun nieuwe worp die ergens in het najaar gepland staat.