Southside Johnny & The Asbury Jukes - This Time It's for Real (1977)

Raar dat er bij de albums van Southside Johnny & the Ashbury Dukes zo weinig berichten staan.
Dit tweede album verdient dat naar mijn mening in ieder geval wel. Iedere keer dat ik het beluister krijg ik er een wonderbaarlijk goed gevoel van. Echt een bruisende plaat, een beetje tussen rock en rhythm and blues in. Fijne liedjes zijn het bovendien, de meeste geschreven door Steven Van Zandt en ook een paar waar Bruce Springsteen de hand in had. Het spettert behoorlijk, dat is de Ashbury Dukes samen met de Memphis Horns wel toevertrouwd. Feestplaat.

Op Beat Goes On is dit album verkrijgbaar als twofer, samen met het eveneens prima debuut I Don't Wanna Go Home .

Een voor mij onbekende band. Vandaag op Spotify beluisterd en bij het eerste nummer moest ik direct aan de Doobie Brothers denken, Een nummer met een bite. Het 2e nummer is dan wel een teleurstelling. De bite is geheel verdwenen. Om maar niet te spreken over het derde nummer. Dat komt in de buurt van een kinderliedje. Als dit zo verder gaat wordt het een hele zit.
Wat dan volgt is een slaapliedje. Ik ga me zorgen maken. Heb ik wel het juiste album op staan?
'She Got Me Where She Wants Me' doet zijn naam eer aan. Het album heeft me te pakken, maar wel in negatieve zin.
Een kleine opleving in Some Things Just Don't Change. Toepasselijke titel dus. Maar het is al te laat. Bovendien is Little Girl So Fine weer een flinke stap terug. Een matig Cats nummer zou ik zeggen.
De drie slotnummers zijn dan misschien weer wat sterker, meer dan 2 sterren zit er niet in.
Onbegrijpelijk dat dit album in de Oor jaarlijst 1977 op 43 staat.
In tegenstelling tot heartofsoul begrijp ik wel waarom er weinig belangstelling is. Teleurstellend dit.

Beste jorro, het stemgemiddelde stemt mij niet ontevreden hoor (jammer alleen dat jouw waardering dat weer enigszins omlaag brengt , maar we leven ten slotte in een vrij land) - ik vond het alleen opmerkelijk dat er bij dit album nog geen berichtje geplaatst was. En verder: smaken verschillen nu eenmaal, en dat geeft niks.

Hele fijne plaat inderdaad, die al een tijdje op vinyl in de kast staat. Vandaag maar weer eens opgezet. Inderdaad geproduceerd door Steven van Zandt, die hier nog 'Sugar Miami Steve' genoemd werd (with the Sugar Miami Wall of Idiots). Denk dat er wel gelachen werd