Arkona - Slovo (2011)

Ik heb bijna nog nooit Death Metal zo lekker en meeslepend horen klinken.
Dit album van Arkona kan gezien worden als een Death Metal album met Russische Folk invloeden erin. Een mooie balans tussen metal en folk zorgt voor een heerlijke plaat van deze Russen.

Een lofzang op de Russische historie van lang geleden, uitgebracht in 2011, toen het wereldtoneel anders was: ik schijn me inmiddels te moeten voorbereiden op een wereldoorlog, volgens ome Mark. Arkona bracht tot dusver negen studioalbums uit, de laatste in 2023 en volgens Facebook was men onlangs nog in Bogotá, Colombia. Hopelijk kan deze groep eraan meewerken dat de spanningen tussen de machtsblokken niet verder oplopen, denk ik in een naïeve bui.

Vorige maand totaal op de gok gekocht, toen ik de cd tweedehands zag staan: vond het schilderij op de voorzijde van Slovo zo mooi. De vorige eigenaar was de muziekbieb van de NPO, ik moest wat stickertjes verwijderen waarbij het boekje iets beschadigde. Pas thuis kon ik de groepsnaam ontcijferen: Arkona. Het is een kwintet dat met een batterij anderen, waarbij het Kamerorkest van het Kazan Staats Conservatorium en het Studentenkoor van de Moskou Staats Conservatorium.
Aangezien het label Napalm is, schatte ik in dat dit heftig zou zijn en de liedtitels verraden Oost-Europese oorsprong. Dat klopt. Folk- en paganmetal, een klassiek orkest, accordeon, snelle blackmetalriffs en blastbeats, fluit, diepe grunts, massieve koor- en pakkende vrouwenzang, powermetal, viool; het komt op Slovo allemaal samen. De teksten zijn in het Russisch en verhalen over de Russische oorsprong en tradities, zoals de Aryanen en de stad Arkaim.

Het lukt me meestal niet om het uur muziek in één keer te behappen. Vaak heb ik na een half uur genoeg gehoord, ook al omdat ik het gitaargeluid (direct in mengpaneel ingeplugd) niet helemaal lekker vind. Maar speel ik een dag later de tweede helft af, dan luister ik weer aandachtig. Dit zijn de jaren van pro-tooltechnologie en de combinatie van folk en de afwisselende composities biedt een fraaie metalsymfonie.
De Engelstalige teksten in het boekje leggen kort uit waar de afzonderlijke nummers over gaan. Zo gaat het van het rustige Predor (voorouder) naar het beukende koorlied Nikogda, waarna het afwisselend ingetogen en heavy Tam Za Tumanami volgt.

Aanbevolen voor fans van bijvoorbeeld Eluveitie en andere zwaargewichten, de namen die de combinatie van loodzware riffs met Slavische folk niet schuwen. De kunstwerken in het boekje - van de Belg Kris Verwimp - zijn een mooie bonus bij dit audioverhaal. Slovo is een krachtig album voor wie veel uiteenlopende stijlen aankan.