Chthonic is een metalband uit Taiwan. In de muziekpers worden ze meestal aangeduid als een melodische black metal band. Zelf spreken ze liever van extreme metal of oosterse metal. Waar hun muziek op neer komt is harde metal met grunts, screams en onbescheiden gebruik van het dubbele baspedaal, verrijkt met traditionele Taiwanese elementen. De band is politiek geëngageerd en is fanatiek voorstander van Taiwanese onafhankelijkheid. Provocerend gedrag bij het uitdragen van deze boodschap wordt niet geschuwd, zo stak bandleider Freddy de vlag van de Kwomintang in de fik en noemde hij de Chinese overheid de grootste vijand van de moderne wereld. Vanwege dergelijke fratsen en de beladen teksten van de band is Chthonic niet welkom in de volksrepubliek China. Takagaso Army is een conceptalbum met teksten over een historisch onderwerp, namelijk de Taiwanese soldaten die in de tweede wereldoorlog in het Japanse leger meevochten. Deze soldaten waren gewild vanwege hun vermogen om het uit te houden in oerwouden. Een van hen, Attun Palalin, bleef doorvechten toen de oorlog al voorbij was en hield het uit tot 1974.
Er zijn twee versies van dit album. Een Engelse en een Taiwanese. Omdat de Engelstalige zang van Freddy erg onnatuurlijk klinkt, is de Taiwanese versie van Takasago Army een stuk beter. Het album begint met het sfeervolle en dreigende The Island, een goede instrumental en een sterke intro. Legacy of the Seediq is een pakkend een snoeihard nummer, dat toch nog melodisch genoeg is om luisteraars die meer in metal zoeken dan hersenloos geram aan te spreken. Nummer 3, Takao, is echter het beste nummer van het album en een ultieme versmelting van Taiwanese volksmuziek en metal van de 21e eeuw. Het nodigt uit tot headbangen en meebrullen en blijft in het hoofd hangen, een beter uithangbord voor dit album kan ik me moeilijk voorstellen. Luister vooral naar de fluit! Knap hoe die helemaal niet vloekt met de achtergrondherrie.
Een gevaar van dit album is dat alle nummers min of meer dezelfde stijl hebben, zoiets wordt gauw saai. Gelukkig zijn er op de juiste plekken rustpuntjes als Root Regeneration aangebracht. Het enige echte minpuntje dat ik op Takasago Army aan kan wijzen is dat een stukje van het nummer Kaoru wel heel erg lijkt op iets van Slipknot, geen act waar je als truie metalband me geassocieerd wil worden. De echte black metal liefhebber zal dit album wellicht afkraken omdat het te melodisch en te modern is. Jammer voor hen, want dit is een prachtig album en een mooie manier om aandacht te schenken aan een vergeten hoofdstuk uit de Tweede Wereldoorlog.