Stereo MC's - Emperor's Nightingale (2011)

Het is altijd uitkijken naar een nieuwe cd van één van mijn favoriete groepen. Ik draag deze jongens een warm hart toe, ze staan heel dicht bij hun fans. Toen ik hen ooit een vraag stelde mbt een remix die ze gemaakt hadden voor U2 en die ik niet kon vinden, kreeg ik de remix thuisgestuurd op een cd-rom. Met kort daarna nog een pak rarities, verstuurd vanuit hun platenfirma.
Wat ik steeds leuk vond aan de Mc's, is dat ze dansmuziek maakten met een heel eigen groove en die tegelijk toch een beetje downbeat was. Jammer genoeg hebben ze die piste verlaten en trekken ze nu de kaart van drum 'n bass en dubstep. Stilstaan is achteruitgaan, dat weet ik wel - maar toch wordt de eigenheid hier nu grotendeels opgegeven ten koste van de 'hipheids' factor...
Uiteraard blijft Rob z'n stem zeer herkenbaar en de cd heeft ook nog maar 2 luisterbeurten gehad. Ik ga nu dus nog niks zeggen over individuele nummers (de remake van 'bring it on' klinkt wel geslaagd), maar het feit dat ik sommige nummers na een minuutje skip belooft alvast weinig goeds...

Kwam dit album toevallig tegen bij de luisterpaal...ahaa bestaan die nog. Nieuwsgierig een luisterend oor aan verleend en valt op zich niet tegen, maar zo pakkend als voorheen is het niet meer -op een aantal nummers na- heeft het niet meer eenzelfde soort 'vibe' waardoor ik het gevoel krijg om met mijn handen een breed gebaar te maken en al wiegend op en neer mee te rappen. Dit soort groepen waaronder m.i. ook Chemical Brothers, Apollo 440, Daftpunk e.d. horen, zijn vooral een vrucht van de tijd waarin ze ontstaan en hebben m.i. een korte houdbaarheidsdatum als band, omdat elke tijd zijn eigen nieuwe hypes kent...die dan ook weer beperkt houdbaar zijn.

De Chemical Brothers een korte houdbaarheidsdatum? Ga je tanden poetsen! De vroegste albums zijn echt enorm goed en invloedrijk. In verschillende tenten waar ik kom zijn knallers als Block rockin beats en Galvanize nog steeds dansvloervullers. Ze hebben ook wel mindere albums daarna gemaakt maar de laatste was weer enorm goed. En hun concerten zijn altijd een groot feest nog steeds.

Wat betreft dit album. De MC's gaan m.i. iets teveel de pop-kant op. Hetgene ze zo leuk maakte verwaterd helemaal.Het oudere werk is boeiender.

Ik vind het niet onaardig. Je wil toch niet iedere keer weer hetzelfde album horen? Of moeten het allemaal doordrukjes worden van Connected?

Btw, Daft Punk korte houdbaarheidsdatum? Homework en Discovery zijn ook nog steeds kneiters van albums en als je gevraagd wordt voor de soundtrack van Tron ben je ook bepaald niet uitgerangeerd.