U.N.L.V. - Straight Out tha Gutta (1994)

Ik had U.N.L.V. eigenlijk al afgeschreven na 6th and Baronne, maar Straight Out tha Gutta bewees dat wijsheid wel degelijk met de jaren komt. In dit geval zelfs maar één jaar. Vooral Tec-9 en Lil’ Ya klinken volwassener en oefenen hun manier van rappen wat beheerster uit; alsof ze zich niet meer zo nodig hoeven te bewijzen. Hun debuutalbum werd immers 40.000 keer verkocht uit de kofferbak van labeleigenaren – en broers – Bryan “Baby” en Ronald “Suga Slim” Williams. Haar opvolger zou dat aantal overigens ruimschoots passeren: Straight Out tha Gutta verkocht 60.000 stuks. Wederom uit de kofferbak.

Een andere factor in de verbetering ten opzichte van 6th and Baronne is de productie van Mannie Fresh. Zo nu en dan gooit hij er nog even een Triggerman in, maar dan wel op een zodanige manier dat het niet het element is waar de beat hoofdzakelijk om draait. De productie is een stuk funkyer dan we tot dan toe gewend zijn van Mannie Fresh en is soms wel te vergelijken met andere zuidelijke acts uit die tijd. Dat betekent overigens niet dat we geen gangsteranthems meer voorgeschoteld krijgen: een track als Bitch Ain’t Shit klinkt toch wel heel gevaarlijk met haar duistere synths.

Ook met het afmixen zit het op deze U.N.L.V.-plaat wel snor. De vocalen staan een stuk minder hoog afgemixt dan op 6th and Baronne en dat maakt het meteen al een stuk aangenamer. En nu ik toch op de vergelijkende toer ben: tekstueel is het drietal er ook nog eens op vooruit gegaan. Waar het debuutalbum grotendeels over vrouwen ging, is hier veel meer stoerdoenerij te vinden. En wanneer dat verpakt is in vermakelijke punchlines is dat toch hetgeen waar we dergelijke albums deels voor opzetten?