The Tubes - The Completion Backward Principle (1981)

Op dit album staat een waanzinnig mooi nummer, dat iedereen zal kennen als-ie 't hoort: Don't Want to Wait Anymore. Luister maar eens!

The Tubes stapten van A&M over naar Capitol en namen daar dit album op. Dit was het eerste album dat door David Foster geproduceerd werd. Foster zat ooit in de band Skylark (bekend van de hit 'Wildflower') en procuceerde voor uiteenlopende acts (o.a. Chicago, Kenny Loggins, Tavares). Ik vind Foster's produkties nogal netjes en soft, alsof het niet teveel mag vlammen. Het Tubes-geluid blijft hier nog wel aardig uit de verf komen, maar hun A&M-werk sla ik toch wat hoger aan. Hierop de mooie rockballad 'Don't want to wait anymore' dat ook het visitekaartje van dit album is.

Pieter Paal is gedetailleerd over de producer van dit album. Terecht want deze is bepalend voor het geluid van deze cd/elpee.
Wildflower is een nummer dat barst onder bombast en strijkers -welke ik zeer sterk waardeer en ontzettend mooi vindt -.
Wildflower is een waarlijk juweel in de popmuziek.
Dat vind ik dan ook van deze cd. Het punk-imago is op deze cd van hun afgeworpen, waarbij er wel nog voldoende ruimte voor humor overblijft. Muziek om niet altijd serieus te nemen. Luisterend met deze oren kom je tot een zeer acceptabele (en zelfs) goed album.
Maak geen vergelijk met hun voorgaande cd's/elpees, maar luister onbevlogen naar de "kop-en staart"-nummers.
Een lekkere Amerikaanse kick-off: Talk to ya later opvolgende met Lets make some noise. Vervolgens zet het de route voort op punk-georrienteerde rock.
Sushi gril en Don't want to wait (lange versie) zijn geweldig, maar het beste nummer is Amnesia.

Gewoonweg een goed album met lekker pop/rock-nummers die eenvoudigweg bestaan uit kop en staart. Een daar is niets mis mee.
Een typische 3,5-ster CD.

Het punkjuk of niet, het blijft een fascinerende plaat. Voor mij totaal irrelevant of ze hun muziek serieus namen (ik denk van wel overigens maar ze hadden er wel enorm veel lol in).
Natuurlijk wel ff wat anders dan ten tijde van White Punks On Dope en What do you want from life.
Echt een enorme goede pop-plaat, had zo maar ook door Todd geproduceerd kunnen worden, zoveel verschil hoor ik niet met Remote Control, ligt wat meer in de tijdsgeest.
Ze hebben vaak van die leuke tussenstukjes.
Toppers: Amnesia, attack of ..., don't want to wait

Su su sushi!!