Johnny Cash - Bootleg Vol. III (2011)

Een geweldige tijdreis door de carrière van Johnny Cash. De oudste opnames dateren van 1956 en zo gaan we langzaam naar 1979 als ik me niet vergis. Onderweg horen we een jonge enthousiaste Johnny Cash die nog maar net komt kijken en vanaf het eerste moment al een geweldige entertainer lijkt te zijn. Verder sluit ik me aan bij een recensie die ik gelezen heb over deze plaat waarbij gesteld wordt dat het pijnlijk hoorbaar is dat een aantal optredens van Cash (op deze plaat) in de jaren '60 zwaar onder de invloed van drank/drugs zijn gedaan en dat komt het geheel niet ten goede. Slechte grappen en hij is gewoon "off".

Maar goed als je een tijdreis wilt maken, moet je ook alles kunnen horen. Daarna werd ik verrast door een speach van Richard Nixon (tja Nixon) die uiteindelijk Johnny Cash aankondigt voor een optreden in het witte huis (terwijl de 1 maand oud John jr. boven in een bedje ligt). Dit optreden waar hij o.a "A Boy Named Sue" ten gehore brengt is echt fantastisch.

De geluidskwaliteit is in de jaren veeel beter geworden waardoor ik geen enkele moeite had om deze plaat na dit hoogtepunt af te luisteren. Hierna kom je ook nog even de religieuze kant van de heer cash tegen en dan denk ik dat je een prachtig document in huis hebt, naast het prachtige "personal file" (bootleg vol. I) en iets mindere bootleg vol. II.

Amazon.com: Johnny Cash: Bootleg Volume 3: Live Around the World: Music
Tracklist hier onjuist?

Opvallende aan deze plaat vind ik toch wel de autoriteit en het charisma, waarmee Cash vanaf het begin van zijn carrière staat te performen. En dan is de combinatie van uitstaling, die stem en het fijne songgehalte voldoende om een mooie loopbaan te creeeren. Waarbij ik het songmateriaal uit de beginjaren overigens wel erg eenvormig vind. Weinig variatie nog.

Interessant document vooral, dit derde deel uit de Bootleg Series van Johnny Cash. Een plaat die 53 live-opnames bevat, in hevig wisselende opnamekwaliteit. De gemene deler? De natuurlijke performer genaamd Johnny Cash, die hij al was van het prille begin (de eerste 3 songs zijn opnames uit 1956).

CD1 bestaat, naast die opnames uit 1956, uit jaren '60-materiaal. En wat daar vooral opvalt, is het soms nogal chaotische karakter. Dat herken ik van zijn grootse live-klassiekers At Folsom Prison en At San Quentin, al is de opnamekwaliteit hier veel slechter, en lijkt Cash soms wat al te duidelijk, ehm, onder invloed, zullen we maar zeggen.

CD2 laat een wat oudere Cash (jaren '70) horen, en zeker het concert in het Witte Huis (1970) is heel erg fraai, en de moeite waard om te beluisteren. Een ander pronkstuk is een prachtig ontwapenende solo-uitvoering van City of New Orleans (gebracht in Nashville, Tennessee, 1973), doet me wat denken aan de latere American Recordings; veel opsmuk had Cash nooit nodig om maximaal effect te sorteren.

Een kleine domper, naast de soms ronduit matige opnamekwaliteit, is het feit dat er van een aantal songs gewoon meerdere uitvoeringen op deze bootleg staan. Ik kan moeilijk geloven dat er niet meer variatie kon worden toegevoegd aan dit document. Zeker CD1 heeft hier last van. En van na 1979 is hier ook niets te vinden, overigens.

Al bij al interessant om eens gehoord te hebben, ik onthoud vooral:

- De niet in te tomen drift van Newport, 1964;
- Het majestueuze optreden in het Witte Huis, 1970 (zelfs de introductie van Nixon weet dit niet te vergallen);
- Het ontroerend mooie City of New Orleans, 1973.

3,5 sterren