Free Quincy - Free Quincy (2011)

Ruim een maand geleden werd bekend dat M.O. & Brakko, Tastic en Rex-N-Undercover het label SamenSterk verlaten. Jammer? Zeker. Onoverkomelijk? Zeker niet. Want ook al heeft SamenSterk hiphop uit Amsterdam Zuid-Oost de laatste jaren flink in de lift gezet, het is onterecht om te zeggen dat de muziek uit het stadsdeel anders geen aandacht krijgt. Free Quincy is daarvan het zoveelste bewijs. Dit pas gedropte debuut van de gelijknamige crew uit Zuid-Oost krijgt niet alleen veel positieve respons vanuit de scene, maar wordt ook hoog gewaardeerd op de 3voor12-luisterpaal en daarnaast heeft de kersverse clip Manja Lekke alle potentie voor een flinke zomerhit. Je zou bijna vergeten dat het album ook gewoon erg goed in elkaar zit.

Verwacht op Free Quincy geen enorm doordachte boombaptracks of een strak gehanteerd concept, maar zomerse, rechttoe rechtaan-hiphop die nergens geforceerd aandoet. Het grootste pluspunt is dan ook het hoorbare plezier waarmee dit vijftal haar album heeft opgenomen. De beats van producerstrio Raven Bros, bekend van werk voor M.O. & Brakko, zijn meer dan ooit doordrenkt met zonnige funkelementen; de ene keer leunen de beats op vrolijke fluitjes (Wie Ben Ik?), het volgende moment worden er ontspannen strijkers of rustgevende pianoriedeltjes uit de kast getrokken. Het knapste is nog wel dat de instrumentaties vrijwel vlekkeloos in elkaar overlopen. Tot nu toe had Raven Bros immers al bewezen een sterke beat te kunnen leveren, maar nu laten de mannen zien met hun beats een heel album te kunnen dragen. Jammer is alleen wel dat er geen echt uitblinkende instrumentaties op staan - Free Quincy kent weliswaar geen enkele productionele inzinking, maar mist tevens die ene onvergetelijke beat die over drie jaar nog steeds wordt gedraaid.

Heel verwonderlijk is dat niet, want Free Quincy is geen album dat is gemaakt met het oog op commercieel succes of een onvergetelijke reputatie. Hier hebben vijf vrienden gewoon plezier met elkaar, en er staat ondertussen toevallig ook een microfoon aan. Want niet alleen productioneel maar ook qua raps is het album opvallend vrijblijvend: rappers Ell-I-Dee en Mizztamizzo schotelen voor wat ze op hun hart hebben, of dat nu klassieke hiphoponderwerpen of bespiegelingen op de liefde zijn. Op hun best zijn de mannen als ze een “echte hiphoptrack” ten gehore brengen, met alle punchlines en verwijzingen die daarbij horen (bijvoorbeeld Tijdloos). Niet dat ze niet meer in hun mars hebben, maar bij de serieuze noten wordt er af en toe een cliché gepresenteerd als uiterst interessante gedachte (“Toen mijn leven begon, wist ik nog niet eens dat het leven bestond”). Dat voegt een wat geforceerde gelaagdheid toe die Free Quincy eigenlijk helemaal niet nodig heeft.

Gelukkig betreft dit manco slechts een detail, want verder hebben we hier te maken met een warm en vooral consistent debuut. De eerder gedropte EP Behind Barz liet al zien dat Free Quincy uitstekende boombapraps kan maken, en nu toont de groep aan ook een volwaardig album te kunnen leveren. Zoals gezegd is er geen strak achterliggend concept, maar het gemak waarmee zowel de beats als de raps elkaar opvolgen vergoedt veel. Het resultaat is een gevarieerd album dat eigenlijk geen zwakke plekken kent en het verdient te worden geluisterd. Nu is het alleen nog wachten op die ene onvergetelijke Free Quincy-track die de groep meer aandacht zal geven.

Hiphopleeft

Vet zwak.

Wat?