Manowar - Louder Than Hell (1996)

Cheesy. Degelijk. Goed klinkende Eric Adams. Eigenlijk een beetje zoals we het gewend zijn. Het had allemaal wel wat spectaculairder gemogen na vier jaar wachten en niet ieder nummer weet me te boeien maar toch kan ik de plaat wel beluisteren. (en doe dit ook geregeld). Return Of The Warlord, Courage, King en The Power zijn zelfs behoorlijke nummers. Ook Today Is A Good Day To die is een mooi en sfeervol moment, maar haalt de vaart er wel uit.

Minpunten? In plaats van een nietzeggende bassolo dit maal een nietszeggende gitaarsolo. Snelle jongen maar een solo is wel meer dan razendsnel over je snaren gaan. Verder vind ik ook het drumgeluid en de manier waar ze op gespeeld worden verschrikkelijke. Chick-chack-bang. Het had wel geleend kunnen zijn van Running Wild's drie laatste platen. Voor iemand als Columbus, die op een cd als Into Glory Ride toch behoorlijk wat power liet horen is het gewoon een afgang.

geniale cd! echt een van de beste van mijn favoriete band!
heb de cd echt al duizenden keren beluisterd en het blijft geniaal!

Ik moet dringend deze cd eens aanschaffen. De eerste twee nummers klinken zeer goed, imo.

Ik moet toegeven: ik heb al hun studio-albums Op de ene of andere manier heeft Manowar toch iets dat me wel pakt op hun albums: misschien de kracht, boost, energie die van vele songs uitgaat?
Laat ik dan dit album (Louder than hell) nemen om een reactie te geven. In mijn ogen hun sterkste met een degelijke productie: ook niet geheel onbelangrijk

Alle songs bevallen me goed met als uitschieters "The Gods Made Heavy Metal" en "Return of the Warlord". Ook "Today Is a Good Day to Die" is een nummer waar ik goed naar kan luisteren.

Qua teksten moet je er echt wel van houden natuurlijk maar ik vind het wel wat hebben. Het is wat over the top, heel erg metal zullen we maar zeggen (hoe vaak hebben ze wel niet een nummer met "metal" of "steel" in de titel gemaakt????).

Misschien is Manowar een band voor een genre dat "true metal" heet of zo: metal over metal! Al met al niets mis mee hoor maar ook weer niet van het niveau klassieker.

4 sterren voor het beste album van Manowar!

Goed album, alleen minder dan zijn voorganger 'The Triumph of Steel'. Aardige gitarist ook, maar niet zo goed als z'n voorganger.

Heb je wel vaker met drumcomputers. Jazeker, net als de drie laatste Running Wild-platen is deze opgenomen met behulp van een drumcomputer, dat hoor je zo.

Ik las eens van iemand die van mening was dat Manowar een van de meest onbegrepen metalbands is. En dit door (een deel van) het metalpubliek zelf. In een review op de Metal Archives was dat.

Eigenlijk valt daar wel wat voor te zeggen. Om een of andere reden heb ik in ieder geval lange tijd een hekel gehad aan hun muziek, maar misschien was het enkel om hun over het paard getilde imago.

Ze lijken daarin wat op KISS. Die vinden zichzelf ook zo geweldig. Maar dat hoort en neem je er gewoon bij. Hetzelfde voor Manowar.

In de vroege jaren tachtig vond ik het nummer Battle Hymn schitterend. Nu inmiddels ook weer en het meeste van de rest van hun muziek mag ook gehoord worden.

Dit album, Louder than Hell, valt me na enkele luisterbeurten goed mee. De kritiek op het drumgeluid is wel terecht. Al stoor ik me er niet echt aan, er valt daar weinig van te genieten.

Plaat ligt beetje in het straatje van Kings Of Metal maar dan net iets minder: met name naar het einde van het album zwakt het af. Het instrumentale nummer Today Is A Good Day to Die is nogal langdradig. My Spirit Lives On mocht geskipped worden van mij. Zanger Eric Adams klinkt wel goed. De beste nummers zitten toch vooraan op de plaat voor mij.

We'll Do Just What We Feel Riding Horses Made Of Steel!!

Sinds het vertrek van Ross The Boss is de band weinig produktief. Alle albums met Ross The Boss bezit ik inmiddels op cd. Van wat daarna komt heb ik aan Hell on Wheels, Hell on Stage en Gods of War Live wel genoeg. Neemt niet weg dat ik dit album vroeger wel gehoord heb. Return of the Warlord opent sterk. Outlaw en The Power zijn goed en de metalverheerlijking van The Gods Made Heavy Metal kan ik ook waarderen. (Zal het eens even in vogelvlucht op Youtube doornemen.) Brothers of Metal mis je niks mee, saai nummer met de bekende boodschap. Number 1 kan ik ook wel missen. Courage en King zijn wel leuke nummers. Today Is a Good Day to Die duurt me te lang en de solo van My Spirit Lives On boeit me niet.

"If you like metal, you're my friend" \m/

Absolute dieptepunten voor mij zijn Courage, Number 1, King en My Spirit Lives On. Afsluiter The Power is wel heel smakelijk. De rest vind ik zo Manowariaans als maar kan en dat kan je op verscheidene manieren interpreteren.

De tekstuele gemakzuchtigheid is hier echt voorgoed toegeslagen. De Manowar Lyric Generator is tussen mij en vrienden al langer een lopend iets, maar ik begin me toch steeds meer voor te stellen dat dit ding echt door Joey gebruikt wordt voor teksten. Ongeïnspireerde meuk, niets meer dan dat. Muzikaal gezien ook weinig te beleven. De instrumentale tracks zijn frustrerend saai en als er wel gezongen wordt klinkt Adams op de hardere tracks ver op de achtergrond, zijn de drums oersaai en is er van interessante solo's nergens te spreken. Outlaw heeft een paar leuke dingen, maar verder is dit een album om nog sneller te vergeten dan zijn voorganger.

Voorlopige tussenstand:
1. Into Glory Ride
2. Sign Of The Hammer
3. Kings Of Metal
4. Hail To England
5. Battle Hymns
6. Fighting The World
7. The Triumph Of Steel
8. Louder Than Hell

Weer een verschrikkelijk album. Misschien zijn we teveel verwend met topplaten als Into Glory Ride en Sign Of The Hammer, maar dan mag je toch wel verwachten van Manowar dat ze daarna ook nog toffe muziek maken. Ik kan hooguit nog lachen om de teksten en bijbehorende geluidseffecten van Brothers of Metal Pt. 1. Courage is dan nog een aardige snelle song die op de eerste platen nooit verder was gekomen dan een aardige filler, maar verder is het bedroevend slechte boerenlullenmetal. Meezingen op domme teksten en riffs die typerend zijn voor iemand die net gitaar leert spelen. Inmiddels begrijp ik beter waarom er zo om Manowar gelachen wordt. Het is ook gewoon zielig en poserig wat we hier voorgeschoteld krijgen.



Tussenstand:
1. Into Glory Ride
2. Sign Of The Hammer
3. Kings Of Metal
4. Hail To England
5. Battle Hymns
6. Louder Than Hell
7. Fighting The World
8. Triumph Of Steel

Ja, deze is wel heel erg slecht. Outlaw, The Power en, vooruit, Courage mogen blijven.

Ik vind het voor af en toe wel vermakelijk, maar het is inderdaad niet heel erg hoogstaand. Je mist een goed episch nummer. Wat dat betreft ben ik het wel eens met de omschrijving simpele boerenlullenmetal en om daar echt goed in te zijn duurt de plaat ook te lang.