Lamb - Between Darkness and Wonder (2003)

Eerste Lamb album dat me niets doet, jammer

Till the Clouds Clear vind ik het mooiste nummer wat Lamb tot nu toe gemaakt heeft. Verder vind ik het album ook weer erg goed.

He heeft Lamb weer een nieuwe? Zal hem eens gaan beluisteren en stemmen. Ben benieuwd.

Mooier dan Gorecki? dat kan niet.... (ik heb dit album nog niet gehoord trouwens)

Inmiddels wel en op vooralsnog vind ik dit de minste Lamb.

Was even wennen weer, maar toch weer onwijs lekker album. Ben het ermee eens dat Till the clouds clear het mooiste nummer is op dit album. Vind Gorecki en vooral Gold van Debut toch tikkeltje beter.

Mooi, lief en een lamb die weer ontzettend is gegroeid.

De clip 'wonder' is ook genieten.

Jammer dat ze zijn gestopt... "Till the Clouds Clear" is inderdaad traaannnnntrekkend mooi!

Lamb is zo'n band die me altijd wel trok, maar waar ik nooit echt aan begonnen ben.
Dit album is mijn eerste kennismaking geweest, als ik het zo lees niet de beste instapper.
Vooralsnog maakt het niet echt enorme indruk, maar gevoelsmatig zeg ik toch wel dat veel luisteren er nog best wel eens voor kan zorgen dat de waardering mee zal stijgen.
Nu alvast toch van 3 naar 3,5.

Niet de beste keus om in te stappen nee. Ik vind dit duidelijk een album waarop het allemaal moeizamer en inspiratielozer wordt. Nooit echt beroerd en met af en toe een erg mooi liedje, maar wel het album waardoor ik niet verbaasd was over de split erna. Dat voelde logisch.

Dit Lamb album voelt bij een eerste keer luisteren ontzettend "spacey" aan, zeker met een opener als "Darkness" wat met soundscapeachtige geluiden, plotselinge electronicabliepjes en af en toe de vervormde stem van Louise Rhodes, heerlijk naar binnendrijft. De rest van de cd blijft dit dromerige tempo houden, wat mijns inziens komt door spaarzame beats, hier en daar een strijkarrangement en een meer engelachtig geluid van Louise haar stem.

bol.com:

5 november 2003 Vlaardingen, Nederland Jago, [email protected]
Drifting away

Dit nieuwe Lamb album voelt bij een eerste keer luisteren ontzettend "spacey" aan, zeker met een opener als "Darkness" wat met soundscapeachtige geluiden, plotselinge electronicabliepjes en af en toe de vervormde stem van Louise Rhodes, heerlijk naar binnendrijft. De rest van de cd blijft dit dromerige tempo houden, wat mijns inziens komt door spaarzame beats, hier en daar een strijkarrangement en een meer engelachtig geluid van Louise haar stem. Voor alle liefhebbers: gewoon kopen, een must. Voor twijfelaars: OOK gewoon kopen, een must!

Caught, can I get a witness!

Toch een best goed album. De meeste nummers beginnen rusitg maar eindigen met een 'drukker' element. De nummers die eruitschieten zijn: 'Sugar 5', 'Wonder' en 'Till the Clouds Clear'. 4*

Mijn kennismaking met Lamb. redelijk album, nummers blijven niet erg hangen, er komt wat weinig samenhang in. Je blijft tevergeefs wachten op en lekkere beat die het nummer bij elkaar houdt. Zoals bijv. wel bij Massive Attack. Zojuist ook Lamb - Lamb gekregen. Die heeft dat nog een tikkie erger. Als je van wat experimentelere trip-hop houdt, gewoon aan beginnen.
Massive Attack en Portishead blijven mij voorkeur houden.

Aardige plaat die ik direct bij de release aanschafte in mijn zoektocht naar trip hop. Maakte in die tijd aardig wat indruk, maar nu valt het op hoe karig de interessante momenten zijn. Intro Darkness mag er nog steeds zijn, Please heeft ook wel iets en Hearts and Flowers torent boven de rest uit. Ik heb helemaal niets met de vrolijke noten; Sun vind ik bijvoorbeeld belachelijk. Dan heb ik toch liever de relatief kalme nummers zoals Till the Clouds Clear.

Ik vind juist het zweverige en muzikale een groot plus punt.
Voor mij hoeft een tweede Portishead of Massive Attack niet zo nodig.
Het groeit ook per luisterbeurt en als je even een moment pakt om je dag te overzien is dit ideale muziek om erbij te pakken
4*