0
CorvisChristi (crew)
geplaatst: 9 augustus 2014, 23:44 uur
Gregor Theelen is een Nederlandse componist die o.a. muziek maakt voor multi media shows, theater, musicals, diverse Nederlandse TV-zenders en documentaires.
Zijn stijl is eigenlijk alles waar muziek voor staat: 'anything goes'!! Oftewel, Gregor maakt muziek in álle stijlen.
Blue Dream is het derde deel uit de Ambient Chill Out Music-serie, in totaal bestaande uit 8 delen die allen in 1995 door New Age-label Oreade zo'n beetje tegelijkertijd zijn uitgebracht.
Gregor Theelen is verantwoordelijk voor deel 3 en 4 uit de serie.
De muziek op Blue Dream kan het beste beschreven worden als zéér relaxte, subtiel opzwepende ambient-house met een New Age-sausje. De house-invloeden moeten in dit geval wel als heel bescheiden gezien worden, echter is ambient-house toch de term die ik voor het gemak toepas voor dit album. In ieder geval is de combinatie van de diverse stijlen op dit album geslaagd te noemen.
Het album opent lekker met "Creation", een subtiel chill out-nummer die geen seconde verveelt. Mooie vrouwenzang zorgt voor een zeer relaxte sfeer tijdens dit nummer.
De eerste échte verrassing duikt echter op in de vorm van "Eden". Nu gaan de opzwepende, maar nog steeds bescheiden beats gepaard met een Hindoestaanse melodie die in kracht toeneemt. Naarmate "Eden" vordert, gaat Gregor steeds meer los en een waanzinnige, Hindoestaanse synth-solo zorgt dat de muziek een héél levendig en dynamisch karakter met zich mee krijgt. Eén van de toppers van de plaat!
Héél even is het rustig bijkomen tijdens de overgang naar "Firedance", echter duurt de rust relatief kort. Een heel gave opbouw zorgt echter voor een hoop spanning terwijl "Firedance" langzamerhand toewerkt naar het meest opzwepende deel van de plaat. Voor even waan ik me in de jungle en hoor ik daar het grommen van een tijger, vreemd kwetterende vogels en het klagerige gezang van een plaatselijke inboorling. Het is voor het eerst dat tijdens dit intro ook de zachte, declamerende stem van een vrouw te horen is. De tekst die ze voordraagt is er één met een religieus tintje en is later op de plaat nog een aantal keren te horen, tezamen met nog een andere tekst, die aan het begin van "The Blue Planet Part 1" voor het eerst te horen is.
Zodra "Firedance" eenmaal echt losbarst, is het werkelijk een feest voor het oor. Een gaaf stuk ambient-house met een etnisch sausje die helaas alweer veel te snel afgelopen is.
Met een knal luid vervolgens "The Blue Planet Part 1" in en we bevinden ons daarna in rustiger vaarwater. Het is op een sfeervolle manier bijkomen, terwijl de regen op me neer valt.
Wederom is daar de vrouwenstem weer, die dit keer een boodschap te verkondigen heeft over de relatie tussen God en Moeder Natuur en hoe je daar als individu invloed op kan uitoefenen.
Sfeervol begint het nummer steeds meer te kabbelen en heerlijke melodielijnen en andere sprankelende, muzikale elementen in het nummer zorgen voor een rustgevende trip die me naar de verste uithoeken van de ongerepte natuurgebieden van Moeder Aarde brengt, een trip vol onontdekte geheimen.
De vrouwenstem herhaalt haar eerdere boodschap nog eens tot twee keer toe, totdat e.e.a. langzaam overgaat en het vooral in het begin wat meer bombastische “The Blue Planet Part 2” van start gaat. Na een korte ommezwaai in muzikaal thema, gaan we al weer vrij snel terug naar het bekende gekabbel van de vorige track. Terwijl inboorlingen een gebed opzeggen, krijgt de muziek vervolgens weer wat mystieks met zich mee. Het is heerlijk dwalen op de weliswaar wat richtingloze stijl die de muziek op dat moment hanteert, echter heeft het ook wel weer wat. Uiteindelijk komt er weer ritmiek bij kijken en is het duidelijk te horen dat door de vele veranderingen binnen de muziek, dit een nummer is met vele gezichten. Niet altijd even sterk, maar het heeft iets wat ik als intrigerend beschouw.
Zodra de vrouwenstem haar boodschap weer verkondigd heeft, bereikt het nummer weer een andere fase binnen zijn ruim 12 minuten speelduur. Een reis die ons uiteindelijk via de biddende inboorlingen afzet bij het beginpunt van het nummer.
“Ayesha” heeft een hoog chill out-gehalte en is waarachtig een perfect nummer om op de achtergrond op te hebben staan terwijl je met je geliefde in bed ligt.
Muzikaal gezien wel het minst interessante nummer, aangezien hier weinig verder in gebeurd; gewoon ruim 8 minuten chillen is het voornaamste hier met rustgevende vrouwenzang op de achtergrond. De declamerende vrouwenstem draagt haar boodschap uit “Firedance” hier wel wat te vaak voor, wat niet per se nodig was geweest. Toch niet onaardig verder….
Afsluiter “The Cloud and the Glory” zet me na een wat zweverig intro uiteindelijk met beide benen stevig op de grond, terwijl ik ze alleen maar wil laten bewegen, gezien het aanstekelijke thema waarmee Gregor hier opeens mee aan komt zetten, toch wel van een heel ander soort is, dan op de rest van het album te horen valt. Het is namelijk spontaan dansen op een Keltisch klinkend thema die voor een geweldig en verrassend slot van dit album zorgt!
Alhoewel ik nog niet alle delen uit deze serie ken, moet ik vooralsnog wel toegeven dat dit deel tot nu toe één van de beteren is. De muziek zit goed in elkaar en ademt een aparte, mooie sfeer uit.
Zijn stijl is eigenlijk alles waar muziek voor staat: 'anything goes'!! Oftewel, Gregor maakt muziek in álle stijlen.
Blue Dream is het derde deel uit de Ambient Chill Out Music-serie, in totaal bestaande uit 8 delen die allen in 1995 door New Age-label Oreade zo'n beetje tegelijkertijd zijn uitgebracht.
Gregor Theelen is verantwoordelijk voor deel 3 en 4 uit de serie.
De muziek op Blue Dream kan het beste beschreven worden als zéér relaxte, subtiel opzwepende ambient-house met een New Age-sausje. De house-invloeden moeten in dit geval wel als heel bescheiden gezien worden, echter is ambient-house toch de term die ik voor het gemak toepas voor dit album. In ieder geval is de combinatie van de diverse stijlen op dit album geslaagd te noemen.
Het album opent lekker met "Creation", een subtiel chill out-nummer die geen seconde verveelt. Mooie vrouwenzang zorgt voor een zeer relaxte sfeer tijdens dit nummer.
De eerste échte verrassing duikt echter op in de vorm van "Eden". Nu gaan de opzwepende, maar nog steeds bescheiden beats gepaard met een Hindoestaanse melodie die in kracht toeneemt. Naarmate "Eden" vordert, gaat Gregor steeds meer los en een waanzinnige, Hindoestaanse synth-solo zorgt dat de muziek een héél levendig en dynamisch karakter met zich mee krijgt. Eén van de toppers van de plaat!
Héél even is het rustig bijkomen tijdens de overgang naar "Firedance", echter duurt de rust relatief kort. Een heel gave opbouw zorgt echter voor een hoop spanning terwijl "Firedance" langzamerhand toewerkt naar het meest opzwepende deel van de plaat. Voor even waan ik me in de jungle en hoor ik daar het grommen van een tijger, vreemd kwetterende vogels en het klagerige gezang van een plaatselijke inboorling. Het is voor het eerst dat tijdens dit intro ook de zachte, declamerende stem van een vrouw te horen is. De tekst die ze voordraagt is er één met een religieus tintje en is later op de plaat nog een aantal keren te horen, tezamen met nog een andere tekst, die aan het begin van "The Blue Planet Part 1" voor het eerst te horen is.
Zodra "Firedance" eenmaal echt losbarst, is het werkelijk een feest voor het oor. Een gaaf stuk ambient-house met een etnisch sausje die helaas alweer veel te snel afgelopen is.
Met een knal luid vervolgens "The Blue Planet Part 1" in en we bevinden ons daarna in rustiger vaarwater. Het is op een sfeervolle manier bijkomen, terwijl de regen op me neer valt.
Wederom is daar de vrouwenstem weer, die dit keer een boodschap te verkondigen heeft over de relatie tussen God en Moeder Natuur en hoe je daar als individu invloed op kan uitoefenen.
Sfeervol begint het nummer steeds meer te kabbelen en heerlijke melodielijnen en andere sprankelende, muzikale elementen in het nummer zorgen voor een rustgevende trip die me naar de verste uithoeken van de ongerepte natuurgebieden van Moeder Aarde brengt, een trip vol onontdekte geheimen.
De vrouwenstem herhaalt haar eerdere boodschap nog eens tot twee keer toe, totdat e.e.a. langzaam overgaat en het vooral in het begin wat meer bombastische “The Blue Planet Part 2” van start gaat. Na een korte ommezwaai in muzikaal thema, gaan we al weer vrij snel terug naar het bekende gekabbel van de vorige track. Terwijl inboorlingen een gebed opzeggen, krijgt de muziek vervolgens weer wat mystieks met zich mee. Het is heerlijk dwalen op de weliswaar wat richtingloze stijl die de muziek op dat moment hanteert, echter heeft het ook wel weer wat. Uiteindelijk komt er weer ritmiek bij kijken en is het duidelijk te horen dat door de vele veranderingen binnen de muziek, dit een nummer is met vele gezichten. Niet altijd even sterk, maar het heeft iets wat ik als intrigerend beschouw.
Zodra de vrouwenstem haar boodschap weer verkondigd heeft, bereikt het nummer weer een andere fase binnen zijn ruim 12 minuten speelduur. Een reis die ons uiteindelijk via de biddende inboorlingen afzet bij het beginpunt van het nummer.
“Ayesha” heeft een hoog chill out-gehalte en is waarachtig een perfect nummer om op de achtergrond op te hebben staan terwijl je met je geliefde in bed ligt.
Muzikaal gezien wel het minst interessante nummer, aangezien hier weinig verder in gebeurd; gewoon ruim 8 minuten chillen is het voornaamste hier met rustgevende vrouwenzang op de achtergrond. De declamerende vrouwenstem draagt haar boodschap uit “Firedance” hier wel wat te vaak voor, wat niet per se nodig was geweest. Toch niet onaardig verder….
Afsluiter “The Cloud and the Glory” zet me na een wat zweverig intro uiteindelijk met beide benen stevig op de grond, terwijl ik ze alleen maar wil laten bewegen, gezien het aanstekelijke thema waarmee Gregor hier opeens mee aan komt zetten, toch wel van een heel ander soort is, dan op de rest van het album te horen valt. Het is namelijk spontaan dansen op een Keltisch klinkend thema die voor een geweldig en verrassend slot van dit album zorgt!
Alhoewel ik nog niet alle delen uit deze serie ken, moet ik vooralsnog wel toegeven dat dit deel tot nu toe één van de beteren is. De muziek zit goed in elkaar en ademt een aparte, mooie sfeer uit.
* denotes required fields.
* denotes required fields.