Zevende deel uit een reeks van 8 unieke albums uitgebracht via het New Age-label Oreade onder de noemer Ambient Chill Out Music.
Pink Dream is met gemak het toegankelijkste, maar zeker niet het beste deel uit de serie.
De electronische muziek hier uitgevoerd door Ralph Benatar en Henri Seroka is aardig, maar zeker niet bijzonder te noemen. Het valt nogal in de categorie: eerder gehoord / 13 in een dozijn / liftmuziek.
Ondanks dat luistert het wel lekker en degelijk weg en staan er her en der toch ook wel wat bescheiden juweeltjes op. Echter blijft het degelijk standaard en te voor de hand liggend klinken, waardoor er van enige verrassing geen sprake is.
Gelukkig bewaren de 2 heren hun beste werkjes voor het laatst, aangezien zowel "Painted Skies" (met gemak het beste nummer van het album) en het aanstekelijke en vlotte "Cosmic Journey" heel fijn wegluisteren.
De rest is aardig, maar niet interessant of zo. "Beyond Infinity" pretendeert een veelbelovende opener te zijn, maar als het overduidelijk uit een keyboard afkomstige koortje voor de zoveelste keer het thema voorbij laat komen, gaat het op een gegeven moment vervelen.
"Green Planet" heeft wel een bepaalde charme en het mooie themaatje is niet verkeerd. Helaas is het middenstuk van een behoorlijk middelmatig tot ronduit saai niveau, waardoor het nummer niet de volle 10 minuten kan blijven boeien.
Het rustige "Milky Way" is wel mooi, maar net niet zo sterk als "Painted Skies", alhoewel de nummers wel wat van elkaar weg hebben.
Tot slot is "Deep Probe" ondanks z'n vlotte en wat snellere karakter niet meer dan een vullertje.
Blijft over een redelijk, doch nergens in het oog springend album die bij de eerste keer tijdens beluisting nog veel beloften neigt waar te maken, maar bij meerdere keren beluisteren steeds minder bijzonder gaat klinken.
Een krappe 3 kan ik er echter nog wel aan geven.