Cecil Otter & Swiss Andy - Wugazi - 13 Chambers (2011)

Ik heb hem nog niet vaak genoeg beluisterd, maar het is wel een erg vette mash-up.

Ik ken de hele Fugazi band niet, maar damn... Hard!

WUGAZI's sounds on SoundCloud - Create, record and share your sounds for free Zeker een aanrader voor wu-fans.

Shame On Blue is een echt oorgasme o.O
Ze hebben zelfs van Back Like That een degelijke track gemaakt.

Cecil is altijd tof ga deze zeker luisteren.

Back Like That is op zichzelf staand sowieso het hardste Wu-Tang-bronmateriaal dat de heren hier gebruikt hebben. Verder klinkt een Shame on Blue bijvoorbeeld veel beter dan Wu-Tangs originele Shame on a Nigga. Maar Fugazi is dan ook een harde band - en de RZA van Enter the Wu-Tang is een saaie producer.

Het klinkt allemaal hard en goed. Alleen in dit geval luister ik liever het origineel. Terwijl dat met het album van eLzhi anders is. Ik zie dit ook als een remake ware het niet dat de originele artiesten gewoon meedoen. Daarbij vond ik het project van El Michels Affair misschien ook nog wel iets beter dan dit.. Zeker niet slecht en dus gewoon goed gedaan. Ook origineel door het gebruik van de originele artiesten, 3.5

Ziet er interessant uit, Fugazi is wel een enorm goede band en Wu-Tang Clan mag er ook zijn.

Shame on Blue komt niet van Shame on a Nigga... Komt van ODB's Brooklyn Zoo.
Enneh... Back Like That het beste materiaal? Jij vindt een matige RnB track beter dan één van de beste Wu tracks ooit? (lees: Da Mystery of Chessboxing). Nja, iedereen zijn eigen smaak.

Het wordt een 3,5* Shame on Blue is erg vet, ook Sleep Rules Everything Around Me en Last Chance for the Clientele Kid zijn erg net gedaan, voor de rest... Meh... Zeker niet slecht, maar ook niet super.

ik vind Sweet Release ook wel strak gedaan.

Overduidelijk. Zoals ik al zei, RZA was ontzettend saai op Enter the Wu-Tang. De enige échte banger op dat album is Bring da Ruckus.