Carbon Based Lifeforms - Twentythree (2011)
mijn stem
14 stemmen
0
geplaatst: 26 januari 2014, 21:19 uur
Op zoek naar mooie Ambient muziek op deze Carbon Based Lifeforms gestuit. Via Aes Dana en het label deze band ontdekt. Voor mij toch iets te "sober". Minimalistische muziek wat te rustig voortkabbelt en daardoor voor mij niet gevarieerd genoeg is. Zoektocht gaat verder.
0
geplaatst: 7 oktober 2014, 21:46 uur
Ik geloof dat ik dit het beste vind wat deze heren tot nu toe hebben geproduceerd. Bewijst maar weer eens dat er helemaal geen beat nodig is om iets interessant te maken. Heel fijn om te luisteren, met als hoogtepunt het laatste nummer 'Held Together by Gravity'. 
4*
4*
2
Joezer49263
geplaatst: 21 februari 2017, 20:57 uur
Na 3 albums met de ( voor insiders ) zo bekende ritmes en geluidsscapes, komt Carbon Based Lifeforms hier op hun 4e album met een geheel andere invalshoek aanzetten. Op die eerste 3 albums zou je de muziek van CBL kunnen omschrijven als Psychedelic Ambient ( ook wel afgekort tot Psybient) , Acid Ambient en/of Psychedelic Chillmusic ( ook wel afgekort tot Psychill ).
Maar dan deze Twentythree; die bevat helemaal geen beats meer. De 8 nummers op dit album zijn nog wel ambientesque, maar het genre dat men op dit album zou kunnen plakken, is Space-Ambient. Ook wel Spacebient genoemd. En als ik er nog één bij mag doen : Minimal Music.
De CD bevat 8 drijvende, flowende nummers, die behoorlijk wat tijd kosten om te waarderen.
8 drones, opgevuld met spaarzame geluiden, zoals knispers, beperkte vocalen ( in 2 nummers ) door Karin My Andersson , een soort klokkenspel , en geluiden vanuit de ruimte ( in track 6, dat trouwens een edit is van het gelijknamige, 1 uur durende album VLA uit 2011 ).
In track 7 horen we zo'n 6,5 minuut alleen maar omgevingsgeluiden ( worden ook wel fieldrecordings genoemd ), zoals fluitende vogels, pratende mensen en lachende kinderen, aangevuld met wat tinkelende bellen. Het staat niet vermeld in het bij de CD geleverd boekje, maar het zou mij niet verbazen als deze opnames hebben plaatsgevonden op de plek waarnaar de track is vernoemd ( ? ) : Kensington Gardens ( een park in Londen ).
De afbeelding op de hoes correspondeert ook mooi met de sfeer van de nummers.
Slaapmuziek om wakker bij te blijven. Misschien zelfs wel om er op te mediteren.
Niet nadenken, maar over je heen laten komen. Een soort geluidsdeken. Muziek om eens echt tot rust te komen. In deze wil het best helpen als je als bagage al een aantal 'echte' ambient-albums kent c.q. hebt geluisterd. Want deze 66 minuten vergen wel een bepaalde soort concentratie, hoe vreemd dat ook mag klinken in combinatie met het daarstraks genoemde 'niet nadenken'.
Je moet als het ware leren te 'chillen' zoals dat heden ten dage genoemd wordt…
Echt de tijd voor jezelf en de muziek nemen.
Zonder meer een gedurfde en w.m.b erg sterke zet van de heren Segerstad en Hedberg. Ongetwijfeld zullen er een aantal liefhebbers van de eerste 3 albums afgehaakt hebben. Maar persoonlijk denk ik dat ze met Twentythree ook een aantal verse aanhangers geworven hebben. Want deze Twentythree is echt heel andere koek dan de 3 voorgangers : Hydrophonic Garden, World of Sleepers en Interloper.
Favoriete tracks kiezen is moeilijk, want ze zijn eigenlijk allemaal geweldig mooi. Maar vooruit : de 4 allermooiste zijn ( momenteel ) Arecibo, Inertia, Kensington Gardens en Held Together By Gravity, zonder daarmee de overige 4 nummers tekort te doen.
Dan nog de de titel van het album : Twentythree.
23 kan bijvoorbeeld verwijzen naar het grootste aantal gehele uren in de tijdsaanduiding van een dag. Een mens heeft 23 chromosoomparen. Of zou de albumtitel zomaar gekozen zijn ? Ik weet het niet, en in de tekst van het bijgeleverde boekwerkje wordt er met geen woord over gerept.
Wellicht wordt het aan de interpretatie van de luisteraar overgelaten…
Ikzelf ga voor 23 uur, want rond dat tijdstip is het voor mij de ideale tijd van de dag om optimaal van deze CD te kunnen genieten.
Maar dan deze Twentythree; die bevat helemaal geen beats meer. De 8 nummers op dit album zijn nog wel ambientesque, maar het genre dat men op dit album zou kunnen plakken, is Space-Ambient. Ook wel Spacebient genoemd. En als ik er nog één bij mag doen : Minimal Music.
De CD bevat 8 drijvende, flowende nummers, die behoorlijk wat tijd kosten om te waarderen.
8 drones, opgevuld met spaarzame geluiden, zoals knispers, beperkte vocalen ( in 2 nummers ) door Karin My Andersson , een soort klokkenspel , en geluiden vanuit de ruimte ( in track 6, dat trouwens een edit is van het gelijknamige, 1 uur durende album VLA uit 2011 ).
In track 7 horen we zo'n 6,5 minuut alleen maar omgevingsgeluiden ( worden ook wel fieldrecordings genoemd ), zoals fluitende vogels, pratende mensen en lachende kinderen, aangevuld met wat tinkelende bellen. Het staat niet vermeld in het bij de CD geleverd boekje, maar het zou mij niet verbazen als deze opnames hebben plaatsgevonden op de plek waarnaar de track is vernoemd ( ? ) : Kensington Gardens ( een park in Londen ).
De afbeelding op de hoes correspondeert ook mooi met de sfeer van de nummers.
Slaapmuziek om wakker bij te blijven. Misschien zelfs wel om er op te mediteren.
Niet nadenken, maar over je heen laten komen. Een soort geluidsdeken. Muziek om eens echt tot rust te komen. In deze wil het best helpen als je als bagage al een aantal 'echte' ambient-albums kent c.q. hebt geluisterd. Want deze 66 minuten vergen wel een bepaalde soort concentratie, hoe vreemd dat ook mag klinken in combinatie met het daarstraks genoemde 'niet nadenken'.
Je moet als het ware leren te 'chillen' zoals dat heden ten dage genoemd wordt…
Echt de tijd voor jezelf en de muziek nemen.
Zonder meer een gedurfde en w.m.b erg sterke zet van de heren Segerstad en Hedberg. Ongetwijfeld zullen er een aantal liefhebbers van de eerste 3 albums afgehaakt hebben. Maar persoonlijk denk ik dat ze met Twentythree ook een aantal verse aanhangers geworven hebben. Want deze Twentythree is echt heel andere koek dan de 3 voorgangers : Hydrophonic Garden, World of Sleepers en Interloper.
Favoriete tracks kiezen is moeilijk, want ze zijn eigenlijk allemaal geweldig mooi. Maar vooruit : de 4 allermooiste zijn ( momenteel ) Arecibo, Inertia, Kensington Gardens en Held Together By Gravity, zonder daarmee de overige 4 nummers tekort te doen.
Dan nog de de titel van het album : Twentythree.
23 kan bijvoorbeeld verwijzen naar het grootste aantal gehele uren in de tijdsaanduiding van een dag. Een mens heeft 23 chromosoomparen. Of zou de albumtitel zomaar gekozen zijn ? Ik weet het niet, en in de tekst van het bijgeleverde boekwerkje wordt er met geen woord over gerept.
Wellicht wordt het aan de interpretatie van de luisteraar overgelaten…
Ikzelf ga voor 23 uur, want rond dat tijdstip is het voor mij de ideale tijd van de dag om optimaal van deze CD te kunnen genieten.
0
Mssr Renard
geplaatst: 12 december 2019, 12:27 uur
Deze prachtige plaat is een heerlijke droomplaat. Eigenlijk meer drones en soundscapes dan daadwerkelijk songs, maar uiterst zorgvuldig en professioneel gebracht.
Ik lust dit wel graag.
Ik lust dit wel graag.
1
geplaatst: 27 januari 2024, 13:05 uur
Ik beluister dit album meestal op lange autoritten (zit dan wel alleen in de auto). Fijne begeleiding wanneer landschappen aan je voorbij glijden. Opvolger VLA heeft niet de flow, die dit album wel heeft.
* denotes required fields.
* denotes required fields.