House of Lords - Big Money (2011)

De nieuwe House of Lords is weer een uitstekend album, als wij de samples mogen geloven. In oktober geven ze trouwens een concert in Weert.

Het nieuwe album eindelijk eens goed kunnen beluisteren en dit is wederom een toper van House of Lords. Iets meer back-to-basics dan de vorige drie en qua sound doet hij mij meer denken aan Demons Down daar het weer wat zwaarder klinkt en de toetsen iets naar de achtergrond zijn geplaatst. House Of Lords is met afstand mijn favorieten band in het Melodic Rock genre.

dit zal vast weer een goed album worden ,hopelijk in de cartesian ;... styl

Een goed album. Alleen is de produktie erg dof. Er zit helaas erg weinig hoog in, jammer. De songs zijn wederom gewoon goed. 4 sterren. Goed maar niet veel beter dan de voorgangers.

Zag m in de winkel staan vanmiddag, toch maar niet gekocht. Ook al vind ik House of Lords een erg goede band, gokjes van 17 euro maken doe ik niet meer. Tock zal ik m zeker gaan beluisteren. Omdat er zoveel muziek uitkomt van goeie bands dit jaar vergeet je er wel eens 1, zoals deze. Ben benieuwd!

Ik geloof niet dat er dit jaar een betere AOR-cd verschijnt. Erg lekkere plaat!

Oh jawel hoor, genoeg! Wat te denken van White Widdow - Serenade, Work of Art - In progress, Journey - Eclipse, Mr. Big - What if?, Reckless Love - Animal attraction, Night Ranger - Somewhere in California en Fergie Frederiksen - Happiness is the road?? Om er maar een paar uit de losse pols te schudden


Daarmee wil ik overigens niet zeggen dat dit geen goed album is! Want die maakt House of Lords eigenlijk nooit. Ondanks dat ik Big Money de beste vind sinds World upside down, bekruipt me toch het gevoel van 'tsja'....

Ik had deze nog niet eens geluisterd. Sterke plaat wederom. Melodieus en lekker zwaar.

Deze band is al sinds eind jaren 80 actief en brengt met de regelmaat van de klok degelijke albums uit. Uiteraard is het Italiaanse Frontiers records de maatschappij waar ook House of Lords - zoals zoveel melodic rock/AOR bands - onderdak heeft gevonden. Wat mij echter opvalt aan deze band; het wordt nergens slecht maar het lukt de band mij maar niet te overtuigen. One Man Down en afsluiter Blood pakken mij wel in, dit zijn zware nummers, met pakkende zanglijnen en bevatten een gezonde dosis agressie. Zo gauw de heren gas terugnemen, de melodieuze kant opgaan wordt het allemaal wat te zoet voor mij. Ik heb niks tegen de softere kant maar bij deze band lukt het niet om mij over de streep te trekken. Desalniettemin; gemiddeld genomen bevat elke schijf van deze band wel enkele krakers die de aandacht erbij houden. Een interessante groep derhalve, met genoeg ervaring en talent om het gros van veel bandjes in hetzelfde genre achter zich te laten.