Conflict - There Must Be Another Way (2001)

Veel te weinig dit soort geluiden in de maatschappij tegenwoordig, geweldige verzamel cd dit! Occupy...veel te slap, en een aantal te snel neigend naar andere klote systemen als alternatief waar ik ook nou niet bepaald gelukkig van word. Van Conflict word ik in de eerste plaats gelukkig, en dan onmiddelijk er achteran een grote mate van persoonlijke vrijheid...nee: dát laatste is de eerste noodzaak! Doorgeslagen Kapitalisme, Socialisme, ChristenDOM etc. etc...systemen en instituten die voor mij al bepaald hebben zeg maar...op zulke momenten maar good old eerlijk rauwe Punk luisteren om soelaas te bieden aan mezelf op m'n kamertje in deze dichtgeplakte maatschappij die semi democratisch is, en dat voor mijn gevoel aanvallen lukt deze band altijd weer met die vertrouwde authentieke koude agressieve sound die eerlijk HET verwoordt! Zo moet het! ! ! Ik heb altijd een bloedhekel gehad aan die zonnige glijdende MTV "punk" als Greenday en weet ik allemaal wat die verdoezelen, maar voor Engelsen als Conflict, Crass, Discharge etc. ga ik wél ernstig op mijn normaal gesproken Metalknietjes...Oh ja, Dead Kennedys blijft natuurlijk ook altijd wel legendarisch! (Zo'n beetje de meest geliefde Amerikanen in eigen land natuurlijk.. )

Weet je waar ik ook zo'n hekel aan heb: Mensen die zich Punk of "punk" noemen, maar ondertussen wel kraken hekelen en vinden dat je MOET werken...word dan gelijk lid van het CDAkelig, de VVD of de PVV, stelletje schijnheilige SP'ers! Nederland is gewoon conservatief! ! ! En dat is zwaar kut! Dus...CONFLICT e.a. for President!

Hun laatste wapenfeit op plaat stamt uit 2003 met het redelijk sterke There's No Power Without Control maar deze singles verzamelaar is van twee jaar daarvoor en laat de anarcho-punkers van Conlict op zijn allerbest horen,de periode rondom de platen Increase The Pressure uit 1984 en the Ungovernable force uit 1986.Veel nummers op There Must Be Another Way stammen uit dat tijdvak en verschenen vaak niet of in andere uitvoeringen op de eerder genoemde albums.
De opener Custom rock geldt hier al jaren als een punkklassieker,werd destijds veel door John Peel gedraaid en is tevens één van hun meest toegankelijke nummers.Het uitstekende The Serenade Is Dead is met wat goede wil een beetje een vergelijkbaar nummer maar de rest is met uitzondering van het reggae achtige Climbing the Stairs harder en sneller.
Het niveau wat de Londenaren daarop laten horen blijft evenwel hoog met prima songs als Mighty and Superior,To Whom It May Concern,The Positive Junk,Whichever Way You Want It en This Is Not Enough,om er maar een aantal te noemen.
Het enige minpuntje van There Must Be Another Way is dat de nummers op het einde vaak maar matig geproduceerd zijn en zo niet volledig uit de verf te komen.
Ondanks dat is dit album,samen met Increase the pressure en the Ungovernable force verplichte kost voor liefhebbers van Anarcho punk en die van Conflict in het bijzonder.
De soms onnavolgbare teksten zijn overigens ook zeer de moeite waard.
Indrukwekkende plaat.