Steel Pulse - Handsworth Revolution (1978)

Eén van de betere reggae-albums die ik ken, met sterke en betrokken teksten en kale arrangementen (in een tijd dat party-dub wél zo commercieel was). Hoogtepunt: Ku Klux Klan.

Een heel prettige kennismaking met Steel Pulse, die ik eigenlijk alleen maar kende van die man met die enorme hoge dreadlockstoren. Dit album ademt een dubby achtige sfeer uit, die het hele album aanblijft. Het fijne daarvan is, dat het heel lekker wegluisterd, andere kant is, dat de nummers zich niet echt onderscheiden van elkaar.
Neemt niet weg dat er goed gespeeld word en de onderwerpen sociaal betrokken zijn. Jah en Ganja zijn ook weer vertegenwoordigt, maar dat geld bijna voor elk reggae album denk ik zo.
In ieder geval een album dat zeer zekers de moeite waard van aanschaf is en eentje die ik blijf draaien.

Deze en Tribute to the Martyrs zijn eigenlijk de enige Steel Pulse albums die ik echt goed vind, maar deze plaat is dan ook wel prima te beluisteren. Ik denk, samen met Aswad (waarvan ook alleen de eerste albums te pruimen zijn) zo'n beetje de eerste niet-Jamaicaanse reggae die serieus werd genomen.

Ik vind dit niet (zoals lebowski aangaf) een van de betere reggae-albums die ik ken. Zo komen er uit het jaar 1978 alleen al een paar albums die ik persoonlijk beter vind (Ijahman - Haile I Hymn, The Gladiators - Proverbial Reggae, Culture -Two Svens Clash, Augustus Pablo - East Of The River Nile, etc.) maar goed, het is wel een erg stevig album waar weinig aan kraakt. Daarnaast is het een van die grote reggae bands die niet uit Jamaica komen, maar uit de UK. Zoals bijvoorbeeld ook Aswad, The Cimarons en (held) Linton Kwesi Johnson.
Titelnummer en Ku Klux Klan vind ik de betere nummers van dit album.

Toch een halfje erbij. De sfeer is zeer relaxed en ik blijf er van genieten.