Lil' Wayne - Da Drought 3 (2007)

De tweede cd van deze mixtape behoort tot de beste hiphop die ik ken (jaja, Stones Throw en Def Jux ken ik ook - ouwe Mobb Deep ook). In ieder geval een van m'n meest gedraaide hiphopplaten.

Tweede verse op Swizzy behoort tot de vetste die ik ken, daarom:

George Gervin ima get my chill on.
Im Cold yeah i get my buffalo bill on.
Beat up ya block yeah i get my emmitt teal on.
In the new edition yeah i get my johnny gill on.
Keep a Shot Gun yeah i get my Jason Wheel on.
Fuck it Swizz I'm still gone.

Ik vraag me af waarom hier geen gezeur mee kwam en wel met z'n line in Karate Chop met Future waarbij hij ook iets zegt over Emmitt Till.

Maar zeker het beste werk van Mr. Carter ooit, dit gaat hij nooit meer overtreffen.

Ik sta hier toch wel een beetje van versteld. Jaren geleden was ik groot fan van Lil' Wayne, mijn eerste echte muziekliefde. Ik zocht van alles van hem op, tot en met debuutplaat Tha Block Is Hot aan toe. Maar zijn mixtapes zijn toen om de een of andere reden toen niet in beeld gekomen. En dat terwijl hij zijn status voor een groot deel aan mixtapes als deze te danken heeft (en het tempo waarmee hij, voor een belangrijk deel via die mixtapes, muziek uitbracht).

Nu toch maar eens zijn meest geprezen mixtape geprobeerd. Deze dus. En wat een rapfestijn, wat een overvloed aan goed materiaal. Goede producties, goede flows, heerlijk stemgebruik en leuke lines. Nummer na nummer na nummer. Je kunt lacherig over deze man doen vanwege een zijn deels slappe commerciële werk, de wisselvallige gastbijdrages die op veel te veel nummers opdoken, zijn ergerlijke stem sinds 2008 en algeheel rampzalige muziek van na die tijd, maar projecten als deze bewijzen dat Lil' Wayne een hele grote is.

Met afstand zijn beste werk (als geheel) dat ik ken. Misschien het eveneens veelgeprezen Dedication 2 ook maar eens proberen dan.

Alleen die speelduur...

Over het algemeen staat vrijwel elk hiphopalbum met een speelduur van meer dan 60 minuten vol met filler. Deze passeert zelfs de 100 minuten...

Dat is het dus: het is zo verdomde constant. En als ik één ding niet van Lil' Wayne gewend ben... Allemaal achter elkaar zou wat veel van het goede zijn, want het is bijna elk nummer gewoon beat aanzetten en gaan, met af en toe een gerapt refrein. Maar het zijn twee cd's, die kun je apart draaien.

Het kan trouwens altijd nog gaan vervelen als ik het wat vaker luister, uiteraard

Alleen die outro, waarin Lil' Wayne tien minuten lang babbelt over een chill muziekje, duurt veel te lang en Crazy, een (gezongen) cover van Gnarls Barkley met andere tekst, is een misser.

Bijna twee weken later luister ik dit nog steeds continu. Met afstand Lil' Waynes beste werk.

Na jaren niet naar Wayne geluisterd te hebben, heb ik deze weer eens gedraaid. Of nouja... ik ben hem aan het draaien.

Laat ik even vooropstellen dat Weezy hier op een aantal nummers écht op z'n best is.

Maar...

Er is een "Maar...".

Ik merk nu ook dat er heel veel fillers op deze mixtape staan. Als ik kijk naar de betere nummers, dan krijgt deze tape écht een 5, maar er zijn te veel nummers die het net niet zijn.

Ah ja, ik hou van Wayne die nog "hongerig" is. Daarom krijgt DD3 nog steeds een 4,0.

EDIT: CD1 5*, CD2 3*.