Blitzen Trapper - American Goldwing (2011)

Nieuwe plaat van Blitzen Trapper? Daar kijk ik wel naar uit, ik ben benieuwd of dit me nog beter bevalt dan hun vorige, die in 2010 uitkwam. Dat is namelijk een erg goed plaatje.

Nu al weer een nieuwe? Gaat op de luisterlijst.

Love the Way You Walk Away is al te luisteren via de site van Oor

Album is gelekt. Klinkt tot nu toe best behoorlijk lekker. Zit nu tussen de 3,5 en 4 sterren in. Ik denk echter wel dat ze moeilijk hun vorige album kunnen evenaren, dat was echt een toppertje. Dit klinkt vooralsnog niet divers genoeg. Ik zie het nog wel. Maar het klinkt dus wel lekker.

niiiice! Een nieuwe! Daar kijk ik zeker naar uit

Might Find It Cheap en Astronaut zijn de moeite waard, de rest is middelmaat helaas.

Joepie! Een nieuwe blitzen Trapper! Daar kan ik niet opwachten

Ziezo, ik heb American Goldwing en I Love the Way You Walk Away al beluisterd (dank aan Youtube) en ik moet zeggen dat als de hele plaat in dezelfde lijn licht, heb mij enorm zal bevallen. American Goldwing is een voltreffer à la minute. I Love the Way is mooi melodieus refrein en een pakkend einde. Ja, ik hou van deze band.

nu op de luisterpaal, 3VOOR12 Speler - 3voor12.vpro.nl

Blitzen Trapper, een band die ik in 2009 ontdekte en direct als “boeiend” bestempelde. Furr was een fantastisch album, Destoryer of the Void was geweldig, allemaal hoog vliegers, de Black River Killer EP is ook erg goed. Ik was ook erg blij toen ik deze release zag staan.

Begint lekker rockend zoals Blizten Trapper dat kon op Furr, het album heeft een erg jaren '70 feel en dat vind ik erg fijn. Piano is ook een grote toevoeging, steeds meer aanwezig in de muziek van de band. Teksten zijn ook prima te doen, hangt soms in een cliché maar nergens vervelend en toch altijd geïnspireerd.

De single Love The Way You Walk Away is een prima nummer, klinkt vrij commercieel maar is prima in verhouding met de vorige tracks. Zo krijg je een beetje het gevoel door de Amerikaanse bossen te lopen, jachtgeweer onder je arm jagend op wild. Sfeer die de plaat ademt is prima.
De eind periode van de jaren '60 zit er goed door heen gemixed, '70 zijn ook duidelijk aanwezig, dit zorgt voor een bepaalde soort sound die erg lekker klinkt, maar ook vertrouwd.

Op de highway, rijdend door de schemer. Uitgestrekte bossen aan beide kanten. De uitgestrektheid van de natuur, de zon moet nog op komen. Aan een open plek grazen herten die opschrikken wanneer de auto lampen er op schijnen. Weg zijn ze, de rust, de overweldigende natuur.
Deze plaat komt uit de boxen, niet te hard, normaal niveau. De zon komt langzaam op en neem de kleuren tot me, dat echte groen, iets wat wij al lang geleden zijn verloren...

De plaat duurt niet erg lang, maar zorgt voor mij toch voor een goede 30 a 40 minuten van innerlijke vrijheid. Pracht van een plaat, zo hoor ik ze graag.

De nieuwe Blitzen trapper stelt niet teleur, integendeel, sterke plaat die mij in een perfecte sfeer brengt. Aanrader. Plaat zonder inzakkers

Ik zag dit album op de luisterpaal staan en heb hem zojuist beluisterd. De naam Blitzen Trapper had ik al vaker voorbij zien komen maar ik had nog niet eerder iets van ze gehoord.
Ik moet zeggen dat de rockende nummers erg lekker klinken. De jaren '70 sound kan ik ook waarderen. Echter vind ik de ballades wat saai. Het klinkt allemaal wel erg verzorgd maar het doet me weinig. Ik denk niet dat Blitzen Trapper mijn band gaat worden. Of hebben ze een album gemaakt met meer (grotendeels) wat hardere nummers?

Deze krijgt in ieder geval 3 sterren.

Goeie plaat dit. 70er jaren rock met een vleugje Wilco, Mmmmm...

Oceanvolta, beetje late reactie, maar dan zou je Wild Mountain Nation eens moeten luisteren. Heel wat wilder dan deze plaat. Blitzen Trapper is in de loop der jaren wat zoetsappiger geworden, wat mij met name op Destroyer of the Void tegen staat.
Furr is tot nog toe mijn favoriete album; American Goldwing moet nog tot me doordringen.

Wat blijft het toch een puike band, Blitzen Trapper. Echo's van Wilco, natuurlijk de grootmeesters in dit genre, maar ook BT kan afwisselend schakelen tussen groots en uitbundig en klein en ingetogen. Pareltjes van kleine songs, zoals het schitterende 'Girl In A Coat'.
Veel te onbekende band, jammer. Maar voor de insiders valt er veel te genieten.