Crass - Yes Sir, I Will (1984)

Dit album is eigenlijk een weergave van hun beleving, hun mening en en standpunt, uitgewerkt in een enorme dosis theorie. Als je het tekstboekje opent heb je dan ook maar 1 ding nodig: een flinke dosis moed om alles aandachtig door te lezen. Dan heb je gelijk de tekst van het 'vocale' werk te pakken. Muzikaal is het alles en niets tegelijk. Soms verraden ze zichzelf en blijkt het dat ze daadwerkelijk kunnen spelen. Verder is het een bombastiek stuk muur van muziekgeweld waarbij waarschijnlijk zelfs het snelste vliegtuig niet door diens geluidsbarriere weet te breken. Muzikaal staan er toch wel twee goede op: 'If there was no government, would there still be chaos?'. Zo begint het tweede nummer, en da's wel een schattig ding. En hoewel er nauwelijks muziek te besporen is in de zevende song, is het er toch een met een tergend opbouwend kaliber. Hard, enorm hard is het. En net als je denkt dat het voorbij zal zijn wordt het erger, veel erger. Echt zeer kicke.
Ik heb niet alles, maar toch hebben ze bewezen geniale punk te kunnen maken. 'Penis envy' heet dat album. Echt een briljant stukje punkgenot waar werkelijk indrukwekkende nummers op staan. Ik geef alleen geen cijfer op dit album. Crass kennende zou ik ze alleen maar op hun hart trappen als ik dat zou doen.
Note: Het hele Crass-ouvre is meedogenloos, hard en vol onrust. Toch zijn het denkers, vooral politiek. Ik hoop dat ze ooit eens rust in hun lijer vinden zullen. Het zijn smart-people, maar hun grillige radicaliteit staat verdere ontwikkeling in de weg.

nee hoor, hun grillige radicaliteit staat in deze sombere dagen van racisme en uitbuiting in schril contrast tegenover de verdere veramerikanisering en zet tot nadenken aan...
"fight war, not wars"

En da's nu precies wat ik bedoel met radicaliteit. Je buit je eigen intelligentie uit door helemaal op te gaan en te diepen in het 'schoppen' naar 'tgeen je tegenspreekt, niet aanstaat of weet ik veel wat. Maar wanneer je kans ziet het probleem te 'omhelzen' ipv te schoppen, dan kan je het probleem objectief benaderen en uitpluizen. Zo kan je inzichten verwerven of misschien wel problemen analyseren, en wie weet wel meer. En hoewel ik enig bewondering draag voor een band als 'Crass' maakt het dan wel zonde daar ze niet verder komen dan hun boosheid het toelaat. Zo blijft een antwoord buiten spel binnen het vernuft van hun theorie.

een enorme puinzooi die nauwlijks nog muziek kan worden genoemd, de meest donkere muziek die je je maar kunt voorstellen eigenlijk. Zoals al gezegt, pak de teksten erbij en ga genieten. Geweldig voor mensen met een (extreem) links hart of voor mensen die gewoon geinteresseerd zijn in de theorien.. en de muziek zelf.. tja. niet iets om op een verjaardag op te zetten