Scott Matthews - What the Night Delivers... (2011)

Scott Matthews maakt prachtige folkmuziek in de stijl van Nick Drake. Ik kijk zeer uit naar zijn nieuwe album. Hij en Gregory Alan Isakov vind ik de top folkmuzikanten van dit moment.

Inderdaad, Passing Stranger was erg mooi. Hoewel, het frappante bij deze meneer was dat ik zijn akoestische gitaar-versies veel mooier vond dan de georkestreerde strijker-stukken.. Ik hoop dat 'ie op dit album die zoetsappige mede-instrumenten weg laat en hier echt een gitaar-album van maakt. Deze gast heeft een prachtige stem en een fantastisch talent, nu nog een top-album afleveren!

Wel wel. Het goede nieuws blijft binnenstromen, denk ik nu met enig leedvermaak, want hier regent het pijpenstelen. Scott Matthews ken ik van 'Passing Stranger', mooie plaat. Hopelijk is dat in het geval van deze ook raak.

En dan hebben we ook nog een Amerikaanse Folk zanger met de naam Scott Matthew die een nieuw album heeft gemaakt wat goed wordt beluisterd en beoordeeld. (Staat in de Rotatielijst)

Lastig 2 Folk zangers bijna met de zelfde naam.

Prachtig album... Scott borduurt voort op de akoestische formule. Luister maar op youtube naar het prachtige ' Myself again'. Ik heb inmiddels al een maand het album in m'n kast staan omdat ie exclusief via zijn site te bestellen was voor de release...

Wat een mooi plaatje, zeg. Matthews heeft een stem die je raakt, bovendien weet hij ook nog eens prachtige teksten uit z'n mouw te schudden, en dito semi-sombere melodieën. 't Is herfst!

Op zijn debuut album 'Passing Stranger" gaf Scott Matthews al blijk van zijn klasse. Ik had het echter altijd moeilijk om naar het gehele album te luisteren. Er waren absolute pareltjes, maar de ietwat meer upbeat nummers brachten me uit mijn mood en konden me minder bekoren.

Ben ik blij dat ik toevallig bij deze laatste nieuwe uitkwam. "What the Night Delivers" overtuigt me helemaal en is voor mij een pareltje in zijn geheel. Ingetogen muziek zonder te vervelen.

Wat een waanzinnig goed album van deze Engelse singer songwriter en wat een mooi timbre heeft zijn stem. Gave teksten en goed gemusiceerd. De opener Myself Again pakt je bij je strot en laat je niet meer los. Pareltje dat hoog gaat scoren bij deze liefhebber. Mooi. Groeibriljantje.

Ballerina Lake Topper

Was in de veronderstelling dat het hier om Scott Matthew ging, maar het blijkt een andere artiest te zijn. Een intieme singer-songwriter die in essentie folk met dromerige arrangementen brengt. Prettige stem ook, al zakt het halverwege wel een klein beetje in. De meer uitbundige nummers 'Bad Apple' en 'So Long My Moonlight' passen niet goed bij Matthews.

Ik vind dit overigens wel een wereld van verschil met Nick Drake.

"What the Night Delivers...'' heeft ontzettend veel tijd nodig gehad om haar kelken voor mij te openen, maar sinds kort kan ik de stamper zien! Nu het wortelen goed is gegaan kan ik eens in zoveel tijd ongedwongen van dit meesterwerkje genieten. Ongedwongen ja, want ik heb lang geforceerd naar dit album geluisterd, omdat ik Piano Song, Myself Again en vooral Ballerina Lake zo mooi vond. Een half jaar geleden dus maar besloten om "What the Night Delivers..." een tijdje niet meer te draaien. Laatst toch maar weer eens geprobeerd en ja hoor, een enigszins clichematig resultaat, maar alles viel op zijn plaats. Naast de bovengenoemde nummers doen Obsession Never Sleeps, So Long My Moonlight, Echoes Of The Lonely en The Man Who Had Everything het nu ook erg goed.