Delp and Goudreau - Delp and Goudreau (2003)

Zanger Brad Delp en gitarist Barry Goudreau leerden elkaar kennen in 1970 in de groep Boston, de groep die in 1976 doorbrak met hun warme, melodieuze hardrock met een ongekend rijk geluid. Sindsdien musiceerden ze zowel in die groep als in RTZ.

Klonk daar stevige muziek in de sfeer van Bad English of - onvermijdelijk - Boston, op dit Delp and Goudreau klinkt een kalmere variant. Het resulteert in toegankelijke kwaliteitspoprock die soms aan die van Steely Dan doet denken, zoals in de eerste twee nummers. Delp zingt lager en kalmer dan voorheen en wordt vervolgens in Let It Roll en op de tweede helft in Reconciliation bijgestaan door een vrouwenkoortje. Het is één van de weinige nummers waar het iets pittiger wordt.

Andere aangename tracks: Out of My Hands heeft een spannende sfeer, als bij een thrillersoundtrack en is wat steviger dan de andere nummers met een kleine rol voor de sitar; Keep on Runnin' is een instrumentale shuffle met veel slidegitaar; Everyday een ballade, leunend op piano en met violen in de climax; het live opgenomen The Rhythm Won't Stop heeft weg van southern rock. Het kalme slot is versierd met veel sitar: My One True Love is een klein diamantje.

Delp overleed in 2007, een vervolg op dit verrassend ontspannen album is er daardoor nooit gekomen.

Nog nooit heb ik van dit album gehoord! maar zeker iets om op zoek naar te gaan!

Dank!!

Dit is dus wat lichter, de derde van RTZ komt het dichtst nabij het geluid van Boston en ik weet dat je daarvan houdt!