Dusty Springfield - Ev'rything's Coming Up Dusty (1965)

La Springfield in de overschakeling van het pure pop repertoire naar meer showtunes gericht werk. Gatverdekke wat een lekker plaat weer. Liefhebbers zijn beter geholpen met de 98 Remastered versie op Philips met 8 ( ! ) prima bonustracks van haar eerste US opname sessie ......... Dusty rules !

Dusty brengt zoooveel lading in het nummer ' I had a talk with my man last night'... Een aanrader om hard mee te zingen (playbacken, Dusty moet natuurlijk gehoord worden) of te janken na hart zeer!

In deze vijver van schoonheid zwemt een wel erg vreemde eend rond genaamd "La Bamba"... Een beetje rare keuze, het nummer past totaal niet bij de rest van het materiaal. Verder valt er niets te mekkeren. Wederom een klasseplaat van Dusty.

La Bamba is een overblijfsel uit haar TV show. Daarin moest ze een breder repertoire brengen en deed ze dus allerlei uitstapjes buiten het standaard werk om. Ze vond La Bamba zo leuk om te doen dat ze 'm ook opnam voor deze plaat en zelfs selekteerde als 1 van de 3 liedjes die ze tijdens de NME Pollwinners show van dat jaar live voor de TV bracht .......

Wederom een mooie plaat van Dusty. Opvallend is dat het beste nummer van de cd een bonustrack is namelijk Guess Who?

Mijn favoriet is vooralsnog I've Been Wrong Before. I Can't Hear You vind ik wat tegenvallen in vergelijking met de versie van Betty Everett. De combinatie met Martha Reeves vind ik ook niet zo geslaagd. Beide stemmen vind ik geweldig, maar ze passen niet echt bij elkaar.

Ik moet de ( gelukkig ) eerste foute koffer van I've Been Wrong Before nog horen maar, raar maar waar, de uitvoering van Cilla Black vinnik nog net even beterder .........

In ieder geval nét zo goed als Dusty. Maar Dusty was gewoon de állerbeste Engelse zangeres in die tijd,
hoewel sommige liedjes van Cilla Black en Sandie Shaw nog steeds een warm gevoel bij mij oproepen.
Ook van Helen Shapiro, Lulu, Marianne Faithfull en Jackie Trent fluit ik nog steeds allerlei liedjes.
Maar ja, het waren dan ook de sixties.

Cilla Black heeft ook een mooie stem,maar soms ietwat aan de scherpe kant
Dusty heeft een warmere soulvollere sound
Cilla mag wat mij betreft nog niet in de schaduw staan van van Miss Springfield

En jij Droombolus krijgt van mij de volle 5* voor je originele taaluitdrukkingen

Daar bestaat geen enkele diskussie over wat mij betreft !

Dit album klinkt meteen heel wat volwassener dan het debuut. Dusty kiest voor meer drama. Nummers als Oh No! Not My Baby en I've Been Wrong Before zitten haar als gegoten. In de snelle afsluiter Packin' Up kan ze zich ook helemaal uitleven, ondersteund door de uitstekende begeleidingsband The Echoes.

88/100

Laat ik het nou een beetje jammer vinden dat Dusty het meer poppy werk liet varen. Niet dat dit een slecht album is, maar dit is toch wat minder mijn ding. Ze zingt dit repertoire als de beste maar het raakt me te weinig.
Van mij 3* voor deze nummer 60 in de 100 Greatest Albums of 1965 en 135 in BestEverAlbums. Zullen de liefhebbers te weinig vinden, maar ik kan daar wel vrede mee hebben