Erasure - Tomorrow's World (2011)

Ben nu bezig met de 2e luister beurt, de 1e keer heb ik halverwege af moeten breken, omdat ik dit écht niet trok...
Ik heb alle albums van erasure, en elk album heeft zijn eigen geluid, maar wat ik tot nu toe heb gehoord....Verschrikkelijk 'anders'. Ik moet 'm vaker horen voor ik er iets zinnig over kan zeggen, maar zeker geen sprake van 'liefde op het eerste gehoor'......
De eerste singel van dit album "when i start to (break it all down) vind ik zelfs ronduit irritant!

Blij met dit bericht. Luisterde via Youtube al naar een aantal nummers maar ik werd er echt niet warm van. Zoals je zegt, irritant was ook wat ik dacht.
Wat hebben die 2 gedaan afgelopen jaren in die studio?
Ook ik heb alle albums. Ik verwacht niet dat deze een hoge positie zal krijgen in mijn lijst.
Jammer...
(en dan sta ik 12 november nog wel tegenover hun in Cologne!)

Dat dit album van Erasure anders is, dat is wel duidelijk. Ik vind dat ook prima, bands moeten met hun tijd meegaan en in dit geval is producer Frankmusik ingehuurd om een eigentijds geluid aan de nieuwe CD mee te geven.
Ik heb als trouwe Erasure fan van het eerste uur uiteraard ook even moeten wennen, maar dat is toch alleen maar leuk? Inmiddels staat deze CD bovenaan bij mijn favorieten in iTunes en laat ik hem zodra ik ook maar kan weer lekker voorbijkomen.
Als we elke keer dezelfde voorspelbare muziek krijgen, gaat een band niet met zijn tijd mee en is het ook weer niet goed. Het enige nadeel is de lengte van de CD, net aan een half uurtje. Dat had zeker een kwartier langer gemoeten!
Vince en Andy: tot de 12e november in Keulen, ik verheug me er nu al op!

Ondertussen de CD in huis. Heb het een kans gegeven en ben toch wel te spreken over deze CD.
Vooral "Fill Us with Fire [Fired Up Mix]" dreunt heerlijk door de speakers.
Heb nu veel zin in volgende week.
Cologne here I come!

Erasure is één van die typische 80s synthpop-bands die worstelt met het grote dilemma: vasthouden aan onze eigen vertrouwde sound, of met de tijd meegaan, een hippe producer inschakelen en hopen op groter commercieel succes.

Ze staan er niet alleen in. De Pet Shop Boys, met wie Erasure sowieso te pas en te onpas wordt vergeleken, deden in 2009 hetzelfde: samenwerken met hitproducers Xenomania. Erasure is met Frankmusik in zee gegaan. Dat leidt tot een eigentijds klinkend album, dat op zich kwalitatief niet verkeerd is (zeker niet in zijn genre), maar ik herken er nauwelijks nog Erasure in.

Ik vind 9 nummers voor het reguliere album vrij mager qua aantal (op de bonus-cd staat nog een extra track). Sommige van de nummers zijn OK, andere zijn weinig opvallend.

Het resultaat is dat Erasure er - ondanks alle moeite - geen groot commercieel succes mee heeft behaald. Luisteraars van hippe 2011-dancepop kijken en luisteren liever naar een jongere generatie artiesten, verstokte liefhebbers van ouderwetse 80s synthpop zullen moeite hebben met de moderne sound van dit - nogal overgeproduceerde - album.

Als liefhebber van elektronische popmuziek kan ik dit album niet afkraken. Het is kwalitatief niet slecht, maar ik kan me ook wel indenken dat bepaalde luisteraars er vol afgrijzen naar luisteren.

Dit is verschrikkelijk slecht. Zielloze, ofschoon wel enthousiast geproduceerde synthpop met een schrijnend gebrek aan goede songs. Pas bij het laatste nummer hoor je weer iets van de Erasure sound. Too little too late. 1 ster voor de wel mooie , wat onduidelijke hoes .