The Answer - Revival (2011)

Inmiddels 4 nummers gehoord (Waste Your Tears, Trouble, Fire And Water, Piece By Piece) en dit wordt zeker een geweldig album. Heerlijke pure Rock zoals Rival Sons daar dit jaar ook glansrijk in slaagde.

Deze vier gasten maken ouderwetse, oerdegelijke, sympathieke hard-rock waar het plezier vanaf straalt. Goeie!

Enorm fan van de vorige. Deze verwacht ik ook aardig wat van. Alleen een enorm lelijke hoes.

Revival - het derde album van de Ierse rockgroep The Answer - geeft inderdaad heerlijke pure Rock. Alleen is er toch wat veranderd. Bij hun vorige twee albums kon je praten over een soort van kruising tussen AC/DC en the Black Crowes. Zij gingen met hun tweede album ook de wereld over met AC/DC om in hun voorprogramma op te treden. Daar is ook nog een live cd / dvd van: 412 days of rock 'n roll (een aanrader).
Met Revival is er eerder sprake van een kruising van the Black Crowes met the Who, met af en toe vleugjes Springsteen & the Stones. Toch heel aardig, nu the Black Crowes ermee zijn opgehouden.

Wat blijft is een album vol met heerlijk eerlijke rock 'n roll, maar nu dus met wat vaker een bluesy inslag. Nummers die er op eerste gehoor uitspringen zijn het heerlijke Trouble met fraaie harmonica, het rustig beginnende Tornado (maar de titel zegt genoeg), het catchy Vida, het donkere Destroy Me, funky titelsong (One More) Revival en gillend gezongen slotnummer When the Lights Are Down.

Het album ligt nu eerst in de winkel als DeLuxe versie met een bonusdisc met nog eens 11 nummers extra: bonustracks, livenummers, demo's en alternative versies. Lijkt mij de moeite waard.

Die bonusdisc is inderdaad de moeite waard, al is het alleen al om het eerste nummer: Piece by Piece, mijn favoriete track van deze dubbelaar. Het wat langzamere en meer bluesy Faith Gone Down is ook prachtig en hoort tot de betere nummers. Fire and Water heeft als basis een heerlijke groovy gitaar en uitstekende drums en als hoogtepunt een geweldige gitaarsolo.

Disc Two heet 'after the Revival' en bevat verder nog 2 Live Acoustic tracks, 1 Vocals & Piano versie & 4 demo's. Al deze nummers hebben een minder 'gladde' sound dan de productie van het album op cd1. Ze klinken wat ruiger, ik vind het zelfs beter klinken. Ze zijn dan ook opgenomen en geproduceerd in Noord Ierland, ipv in Austin, Texas (op de vocals & piano versie na). De demo The Enemy is ook zeer aan te raden. Kortom: mis vooral deze tweede disc niet.

Je ziet ook aan de cover terug dat het 'gewone' album in the USA is opgenomen. Ik vind 'm nogal lelijk. De foto's in het boekje zijn ook ontzettend Amerikaans. Vermoedelijk wil de band doorbreken in the USA en dat kan je ze moeilijk kwalijk nemen. Maar zo te horen werkt de originele (Noord-)Ierse aanpak beter!

Wat ik hoor bevalt me wel. De nummers moeten wel nog even bezinken. Ik vind 'm trouwens iets minder dan de vorige, "Everyday Demons".

"New Day Rising" heeft in het verleden een rendez-vous gehad met "She Sells Sanctuary" van The Cult.

Een erg lekker rock plaatje is dit zeg. Ik was nog niet bekend met de band, maar ik zie ze zo vaak voorbij komen dat ik de plaat maar eens geprobeerd heb en dat is mij zeer goed bevallen. Bluesy rock n roll en daar hou ik wel van. Vooral Caught on the Riverbed vind ik een pracht nummer!

Moet je vooral de 2 voorgangers eens proberen: die zijn nog wat beter.

Dit album is echt een groeiertje! In eerste instantie viel het me nogal tegen. Zeker als ik het vergeleek met de 2 voorgangers. Nu ik 'm echter een aantal maal gehoord heb moet ik toch toegeven dat deze erg dicht in de buurt komt van die eerste 2! Het geluid is iets toegankelijker maar lang niet zo geforceerd als bijv. de laatste van Black Stone Cherry. Ze blijven hun Noord-Ierse (rauwe) roots behoorlijk trouw. Tsja, wat wil je ook met zo'n klasbak als zanger!

Wat een superalbum. In tegenstelling tot anderen had ik de smaak juist vanaf de eerste luisterbeurt volledig te pakken! Nu 4 maanden later vind ik het nog steeds boeiend!
New day rising en When the lights are down zijn nu mijn favorieten, maar dat verandert steeds.

Na dit album ook everyday demons aangeschaft, het tempo ligt daar wat lager en het duurde langer voor dit album bij mij bleef hangen, maar dan is het ook fanatstisch hoor!

Knaller van een band. Hardrock met een retro feel. Leg ze bij het "stapeltje" Black crowes en Firebird. Alle drie studio albums zijn dik in orde en goed met elkaar vergelijkbaar, zonder in herhaling te vallen. Heb de japaner aangeschaft met fallback als extra track. 25 track in totaal.

En hun nieuwe album is alweer klaar : new horizon (september 2013)

Een erg lekker rockalbum, modern maar aan de andere kant heel erg retro.