Frans Pollux...de duizendpoot van Venlo...Collumnist, Neet Oet Lottum (hitje met Hald Mich Ens Vas), schrijver van vastelaovend leedjes en gitarist...en ik zal vast nog wel iets vergeten zijn. Het was natuurlijk vanzelfsprekend dat daar ook een solo album bij hoort. Maar niet alles wat Pollux aanraakt veranderd in goud. Dit album dobbert een beetje rond in middelmatigheid. De wat weemoedige, melancholische inslag doet het dan nog wel goed. Opener Wetse Nog? en Heimweejstroat hebben...ja...dat typische Venloosche gevoel, zover ik dat als inwonende Brabander dat kan beoordelen. Amsterdam heeft een leuke insteek en is een van de betere nummers die er op staat. Hald Mich Ens Vas is een akoestische bewerking van het hitje, maar m.i. wat overbodig. Nee, Pollux heeft wel wat gevoel voor nummers die de sfeer oproepen waar je jezelf in herkent, zoals bij de Letste Moëien Daag. Het andere wat er tussen staat valt niet echt op. Allerzins aardig, maar er moet meer in zijn pen zitten.