Supertramp - Indelibly Stamped (1971)

Beetje teleurstellend tweede album van Supertramp. Het is niet echt slecht, maar er zit ook niets tussen wat je bij blijft.
Na dit album leek het een beetje of het voorbij was met Supertramp, of het als een nachtkaars uit zou gaan. Deze hoef je niet te beluisteren, maar de volgende 4 wel! En Paris natuurlijk.

Ik vind dit 2e album meer toegankelijker dan zijn voorganger. Minder derpri.
'Your poppa don't mind' doet mij erg denken aan 'Your mama don't dance' van Loggins & Messina.
'Rosie had everything planned' lijkt wat op Back street girl' van The Rolling Stones. En er staat natuurlijk meer moois op.
Albums zoals 'Crime of the century' en 'Breakfast in America' had ik al veel eerder in huis, waardoor dit op een teleurstelling leek.
Maar het is toch een groeiplaat. Ik ging hem steeds beter vinden.
Mijn hoes is in kleur, volgens mij is de cd-versie met zwart/witfoto.

Mijn hoes is ook in kleur, z/w nog nooiet erder gezien

Volgens mij is dat het verschil tussen lp en cd.

slechte plaat van supertramp hun tweede , en wat leleijke borsten en tattoo's op de hoes , bah !!!

Ze lijken eerder op de borsten van een hele dikke vent dan op vrouwelijke borsten...

Net zoals de eerste LP, heeft dit album inderdaad een lelijke hoes. De inhoud is ook een heel stuk minder dan het indrukwekkende debuut. Als ik een verzamel-CD mocht maken met de beste Supertramp nummers, zou alleen 'Rosie Had Everything Planned' de compilatie halen.

Het zullen de borsten van Rick Davies wel zijn!

Ik zou de hoes erbij moeten pakken. Misschien staat het daar wel op vermeld. Ik gok dat het de tieten van saxofonist John Helliwell zijn die er in 1974 bij deze band kwam.

Allemaal fout, het is Marion Hollier

Thanks, Lebowski,
Dus het is niet Rusty die in Wikipedia genoemd wordt.

http://en.wikipedia.org/wiki/Janet_'Rusty'_Skuse

John Helliwell is ook verschrikkelijk dun dus dat was sowieso al uitgesloten.

Zeer verassend album! Hier is absoluut de sound van Supertramp te horen in vergelijking met hun debut. Vind het toch wel een ondergeschoven kindje, terwijl er heerlijke songs op staan.

Tuurlijk, het gaat nog teveel diverse kanten op (bijvoorbeeld track 3, 4 en 5 zijn totaal verschillende stijlen), maar toch kun je de individuele tracks naast het latere werk leggen. Jammer dat ie niet sterk scored op MuMe, want dit verdient beter...

Nog steeds op zoek naar wat nou Supertramp moest worden.

Is deze nou echt zo slecht? Gezien de waarderingen.

Neuh, slecht is het niet maar een echte indruk kan het ook niet achterlaten. Je kunt horen dat ze naar een nieuwe vorm op zoek zijn ..... Alleen Hodgson en Davies zijn over van de band van het debuut en de nieuwe drie zijn al weer vertrokken op Crime. Een overgangsplaat dus, voor kompletisten.

Dan laat ik het maar bij de volgende 4

De eerste staat bij mij ook hoog aangeschreven! Bij de meeste onbekend toch hoor je op die plaat meer Supertramp dan je moet geloven aan de hand van de recencies...
Wat ongepolijst, onsamenhangend en minder gelikt maar wel emotioneel en dramatisch wat toch enigszins terug te horen is op "Crime". Ik ben er gek op!

Deze is inderdaad een vreemde eend in de bijt.

Mmm, waar ik het eerste album echt met plezier nog meerdere malen heb gehoord, vind ik een keer hier echt wel best. Beetje onevenwichtig album nog steeds, maar dan vooral in kwaliteit. Muzikaal gezien is het al iets stabieler dan zijn voorganger, maar buiten een paar goeie tracks (Rosie Had Everything Planned, Aries) is het allemaal vrij matig. Ook te weinig Hodgson op zang wat mij betreft, zijn ielere stemgeluid bevalt me toch iets meer dan Davies' norsere klanken. Muzikaal gezien hoor je talent genoeg, maar het is gewoon allemaal niet heel bijzonder.

Tussenstand:
1. Supertramp
2. Indelibly Stamped

Het bericht van lennert inspireerde mij tot een Supertramp zaterdag. In bovenstaande quotes kan in mij goed vinden. Toch beviel dit album mij beter dan verwacht. Het is wat zwaarder op de hand dan het debuut, mede door de grotere inbreng van Davies. Daarin zijn de latere albums toch beter in evenwicht. Wel wordt er gewoon goed en geïnspireerd gespeeld, al zijn de composities niet allemaal even sterk.
Hier en daar hoor je al wat (elektrische piano) van wat later komen gaat.

Mijn tussenstand:
1. Supertramp 4,0
2. Indelibly Stamped 3,5

Matig album, de band kan wel behoorlijk spelen maar komt nog niet helemaal tot zijn recht door de weinig evenwichtige en memorabele composities. Inderdaad wat zwaarmoediger dan het debuut en het lijkt dan ook een opmaat voor Crime of the Century dat hun terechte doorbraak betekende.

Ik zie deze in de updates opeens veel voorbij komen, maar kan me niet herinneren deze hoes ooit in een winkel ergens gezien te hebben, dat zou me vast wel bijgebleven zijn, denk ik. Of was er een gecensureerde hoes in omloop? Ik ken het album dan ook helemaal niet, maar lijk niet veel gemist te hebben...

Verdomme, die hoes is het toch niet voor mij. Om het nog zachtjes uit te drukken. De opener verder ook niet. Ik dacht even dat ik een plaat opgezet had van Fleetwood Mac uit de Buckingham/Nicks periode. Rosie Had Everything Planned is het eerste mooie liedje. Kalm, een beetje folky. Remember gooit het dan weer over een geheel andere boeg, omdat het vrij lomp klinkt. Wat volgt, is vooral dertien-in-een-dozijn-materiaal. En dat in een ratjetoe aan stijlen. Het is niet per se slecht, maar de gebrek aan samenhang heeft een negatief effect op de luisterervaring. Ik ben benieuwd hoeveel mensen de band afgeschreven hadden na deze plaat. Ik zou het wel gedaan hebben.

Tussenstand:
1. Supertramp
2. Indelibly Stamped

Jammer .

Rosie Had Everything Planned, ik had even het gevoel naar Simon & Garfunkel te luisteren.

Dat gevoel had ik ook tijdens die enkele keren dat ik deze plaat gehoord heb.

Leuk tijdsdocument van Supertramp dat zijn uiteindelijke sound nog moet vinden. Hierop schemert die al wel meer door dan op het debuutalbum. Niet zo memorabel als het latere werk, maar ik vind het leuk om deze erbij te hebben. Afsluiter Aries zou zo een nummer van Jethro Tull kunnen zijn.

Prachtig album . Schandelijk lage waardering. Alleen omdat het niet klinkt zoals hun latere albums. So what.

Bij Your Poppa Don't Mind moet ik nog altijd aan Come Over van The Turtles denken.