Gui Boratto - III (2011)

Luister op dit moment nog eens naar Take My Breath Away, en vroeg me af of er al een nieuw album in de maak was. Toen kwam ik deze tegen Nieuwe albums van zowel The Field als Gui Boratto komen eraan

Wel een suffe hoes, maar ach. Kijk er naar uit.

Ben benieuwd of de nieuwe hoes duidt op een andere muzikale koers. De vorige hoezen waren juist erg kleurrijk.

Het lijkt wel een parfumverpakking.

Ben ook wel benieuwd of er wat aan het soort muziek veranderd is, ik vind Boratto een erg leuke producer, maar nog een album in zijn welbekende stijl hoeft van mij niet zo.

De hoes duidt inderdaad om een iets andere koers, zoals de hoes doet vermoeden is de plaat wat duisterder, donkerder & toch ook weer zeer de moeite waard. Nu nog de nieuwe van The Field volgende maand, ben benieuwd........

Hoes doet ook meer minimalisme vermoeden. Ben zeer benieuwd hoe de publieke opinie hierover zal zijn.

Eerste indruk: duisterder, meer downtempo. Maar eigenlijk ook vrij leeg en somber.

Geen zomers plaatje waar de vorige dat wel waren, in ieder geval.

Best ok. Basic, minimalistisch, kaal en best goed. Of komt die door die fles Chianti? Morgen maar nog een keer luisteren

lekkere plaatjes weer. Een stuk duisterder inderdaad, perfect voor de aankomende herst en winter .

Soledad en The Third vind ik wel heel lekker, maar heb net pas de luisterbeurt achter de rug!

Er duister en minimalistisch. Op de twee laatste tracks na. Op Third breekt ineens de zon door.

Mn favoriet is trouwens Trap. Geweldige spanning in die track.

Heerlijk album. Lekker duister.

Mijn fav: flying distance.

Heerlijk album.

Wat duisterder dan z'n voorgangers maar je hoort duidelijk de Boratto stijl er in terug.

Absolute favoriet:

Stems From Hell wat een prachtplaat!

Striker, en voornamelijk The Drill pffff; wat een dik nummer is dat!

Take my breath away vond ik een erg chill album, Keek daarom uit naar deze (ondertussen alweer bijna een jaar geleden dat ie uit kwam).
in eerste instantie vond ik dit album minder, omdat hij duidelijk anders is dan Take my breath away. III is wat donkerder en wat meer down-tempo.
maar na Gui Boratto live gezien te hebben op 5 days begreep ik het album veel beter , met als openingstrack Stems from hell en ook The drill die een hele vette drop heeft en daarmee voor mij persoonlijk een van de vetste concerten waar ik geweest ben.
ondertussen ook al een tweede keer live gezien op Pitch Festival en ik vind het nu een zeer enjoyable album maar Take my breath away blijft voor mij favoriet .