Apparat - The Devil's Walk (2011)

Een release waar ik me erg op verheug.

De drie tracks op Myspace klinken prima. Ash / Black Veil is bedwelmende ambient, Komponent Telefon Tel Aviv is indie electronic die doet denken aan The Notwist.

Eehm, Komponent [Telefon Tel Aviv Remix] komt hier vandaan.

Liefhebbers van Apparats voorgaande albums moeten weten dat dit album een heel andere richting inslaat. Minder electronische bombast, meer dromerige pop. Mensen die hem gezien hebben op Lowlands weten wat ze kunnen verwachten.

Oeps, foutje. Het nummer staat ook niet in de tracklist hierboven
Dromerige pop dus, we will see ...

Op Lowlands gezien en zéér onder de indruk van deze nieuwe richting. benieuwd hoe het op plaat klinkt

plaat overtuigd nog niet....doe mij maar zijn live sets..zoals die op 5 days off laatste editie...beukte ff al het gras weg voor Modeselektor dat daarna supertegenviel

Helaas blijven de nummers niet echt hangen, is productietechnisch zeer sterk maar ik word er niet warm of koud van

Tweemaal beluisterd nu. Om dit te kunnen waarderen, moet ik inderdaad een knop omdraaien. Waar is de inventieve techno gebleven, waar die spannende ritmes? Even afwachten waar dit eindigt.

Aan track 4 is nu Anja Plaschg (Soap&Skin) gekoppeld.

Jongens, waar zijn de beats gebleven? Twee keer geluisterd nu maar ik kan me geen enkel nummer herinneren.

las ik ergens en dat dekt de lading wel aardig, eerste paar nummers gaan nog wel maar de rest is zo saai.

Ik vind het negativisme nogal overdreven. Er staan een paar afschuwelijke, langdradige en slecht gezongen tracks op. Vooral Candil De La Calle en Escape blinken hierin uit.

Maar anderzijds zijn Black Water ( ), Ash/Black Veil en Sweet Unrest gewoon goede elektronica tracks. Het mooie aan Apparat is voor mij zijn veelzijdigheid. Zowel zijn beginperiode met EP's als algorithm, multifunktionsebene of duplex, waar hij zich zuiver tot IDM/Beats beperkt, als zijn samenwerkingen met Ellen Allien of Modeselektor waar hij meer de Electro/Dubtechno kant opgaat als zijn band-projecten (LP Walls en deze) zijn voor mij aangenaam luistervoer.

Op de zanger Sascha Ring heb ik het nooit begrepen, maar op Ash/Black Veil zingt hij uiteindelijk gewoon fantastisch.

Geef het nog een kans mensen!

Dat heb ik gedaan. Logisch bij een artiest die vrijwel altijd in mijn top-10 heeft gestaan, eerst met Walls en nu met Shapemodes EP.

Na van de eerste schrik te zijn bekomen, is The Devil's Walk langzaam gegroeid, zoals eigenlijk altijd gebeurt bij Apparat. In dit geval tot een aardig elektropop album. Ash/Black Veil en Black Water zijn mooi en Candil de la Calle vind ik niet eens zo slecht. Maar voorlopig blijft m'n waardering lager dan bij eerder werk.

Grappig, ik moest ook een paar keer aan Coldplay denken bij dit album. Misschien ga ik het nog leuker vinden, maar ik zie het somber in. Buiten dat de muziek hier een stuk tammer is dan voorheen, vind ik ook de vocalisten (voor zover Apparat die vroeger had) ook heel wat minder.

Voor mij nu al 1 van de beste platen van het jaar. Echt. Betoverend. Ik kan niet stoppen met luisteren.

Ook grappig: we hadden het over Coldplay en de eerste 5* wordt uitgedeeld door iemand die Coldplay hoog in de top-10 heeft staan.

Het album Orchestra of Bubbles dat Apparat in samenwerking met mijn technoheldin Ellen Allien was heel sterk. Na deze samenwerking zijn beide producers weer hun eigen weg gegaan. Apparat heeft sindsdien nog een ander album geproduceerd: Walls, ook erg goed en nu is het dus tijd voor de volgende: The Devil's Walk.

Het is algauw duidelijk dat de Apparat van Walls en Orchestra of Bubbles niet terug is gekeerd. Het is allemaal nog wat minimaler geworden, de beats zijn in hele stukken afwezig. Iets wat het haast geen techno meer maakt. Een voorbeeld hiervan is te vinden in het desalniettemin prachtige Your House is My World. Maar ook Goodbye, eveneens prachtig, heeft hier niet zo vreselijk veel meer mee van doen.

Het is niet zo dat de beats geheel ontbreken, in ieder nummer is nog wat terug te vinden. Het is alleen zoals het hoort tot een minimum beperkt. Ditmaal tot een absoluut minimum. Het is wat dat betreft heel erg vergelijkbaar met het album Sool van Ellen Allien. Dat is bijna overdreven stil en rustig, iets waar deze plaat ook goede papieren voor heeft.

Daarnaast blijft de stem van Apparat zelf erg prettig om naar te luisteren. Zoals we bij Moderat, een samenwerking met Modeselektor, konden horen, zingt hij de vocalen nu ook weer voor een groot deel zelf in. Behalve op Goodbye waar hij wordt geholpen door Anja Plaschg.

Apparat weet me helaas niet te overtuigen met dit album, iets meer spektakel vindt ik vaak toch wel fijn. Iets dat het album Walls wel heeft. Als het echter net zo werkt met Sool van Ellen Allien, dan ga ik dit een fantastisch album vinden.

klik

was deze plaat deels in México opgenomen?

Ik geloof het wel ja, hij heeft er in ieder geval inspiratie opgedaan.

Dit album was voor mij een teleurstelling, maar Goodbye is een prachtig mooi meditatief nummer.

Ik kende eigenlijk alleen het Walls album van Apparat. Maar dankzij Breaking Bad ben ik via het prachtige Goodbye bij dit album uitgekomen. Voor mij toch een van zijn betere nummers, mede dankzij de beelden van Gustavo Fring ter ondersteuning. Jammer genoeg weten de rest van de nummers hetzelfde niveau net niet te halen.

Kan me vinden in de mening van Bardt1980. Goodbye is een prachtig nummer. De rest van het album ging eigenlijk langs me heen. Ben overigens een totale leek als het gaat om genre's, is Apparat techno?

Lastig te zeggen, het ene Apparat album is het andere niet. Deze gaat in de richting van electropop maar zijn platen tot 2005 zijn abstracter: minimal techno en IDM, zou ik zeggen.

Apparat is een van mijn muzikale helden, en naar aanleiding van de vraag van Monsieur' heb ik de discografie van Apparat weer eens doorgenomen. Los van de aan- of afwezigheid van beats valt het op hoeveel avontuurlijker zijn EP's en albums uit de jaren '00 zijn. Met als kroonjuweel nog steeds de EP in mijn top-10. Vergeleken met het vroege oeuvre is The Devils Walk bedeesd en in sommige nummers te voorspelbaar.

Waar ik Coldplay allang uit het oog ben verloren, heb ik deze plaat eigenlijk geregeld nog wel eens op. Het is wel een plaat om te luisteren zonder omgevingsgeluiden - dus met koptelefoon, net als Sigur Ros dat ook een betere vergelijking is vind ik.

Nu Moderat een break heeft, hoop ik snel dat Sascha weer de studio in duikt met zijn eigen band.

het feit dat Goodbye de titeltrack is van de Netflix serie The Dark maakt me wel nieuwsgierig. Het nummer is uitstekend gekozen voor deze (overigens goede) serie.