Steve Winwood - Refugees of the Heart (1990)

Mooie plaat van Steve Winwood met vooral het laatste nummer als afsluiting is een goede finale.
Lekker ritme en zeer dansbaar en verukkelijke solo's.

Op Roll With It werd al duidelijk dat het over was met de carrière van Winwood, maar die plaat verkocht tenminste nog.

Het is toch een beetje treurig dat een artiest van 42 met de status van Winwood voor het grote geld was gevallen, en tegen beter weten in z'n vorige albums probeert te kopiëren met wederom een afgrijselijke productie.

'One and Only Man' werd dan nog wel een nummer 1 hit in Amerika, en ook in Engeland deed de single het vrij goed, maar verder is deze plaat alleen in Amerika goud gegaan. Op basis van het songmateriaal is het die gouden plaat niet eens waard, het is goed uitgevoerde muzak, maar Winwood had nu eenmaal die naam nog een beetje.

Men zag dat later ook in, want hierna kon Winwood zijn platen en singles zelfs aan de straatstenen niet meer kwijt.

De Traffic reünie (als je al van Traffic mag spreken) viel vervolgens ook al tegen. Gelukkig blijkt hij live nog wel in vorm te zijn, en valt hij niet meer constant terug op zijn gelikte hits.

Steve Winwood heeft een prima soulvolle stem maar de composities zijn soms langdradig en kabbelen vaak te spanningloos voort. Opener You'll Keep on Searching en afsluiter In the Light of Day zijn hierop de betere nummers. De zang houdt dit album nog op een aanvaardbaar peil.

Hier ben ik het helemaal mee eens. De stem is prima, maar het kabbelt inderdaad teveel voort en punten worden er niet gescoord. Ook de typische 1990-productie helpt niet mee: klinisch en afstandelijk.

Ondanks de lage waardering hier en de matige kritieken op deze plaat, draai ik hem graag. Het songmateriaal is eigenlijk best wel ok, niet verrassend of vernieuwend, maar bepaald niet slecht,eerder ambachtelijk en van een bepaalde constante kwaliteit. En dat ietwat irritante Hammond orgeltje blijft achterwege. Al met al een lekkere luisterplaat met die geweldige stem als troef. En hoewel dit album hier niks deed, was het een succes in Amerika. Zegt toch wel iets over deze plaat die ik toch waardeer op vier sterren.