The Beauty of Gemina - A Stranger to Tears (2008)

Deze band komt dit jaar op Blackfield en via deze weg hoorde ik het nummer Into Black. Bijzonder mooi, het hangt ergens tussen The Sisters of Mercy en the Cure in. Ik ga zeker meer luisteren van deze band.

Alicia's ontdekking van de week!

The Beauty of Gemina met de spierwitblonde zanger Michael is een darkwave/gothrock band uit Zwitserland met hele mooie muziek, dat meestal niet zo somber klinkt als het genre doet vermoeden.

Zo op het eerste gehoor klinkt het geluid van de band met de lastige naam om iedere keer weer opnieuw te moeten invullen met regelmaat net zo heerlijk dansbaar als Diary of Dreams' Butterfly Dance en even sfeervol als de dromerige West Midland geluiden van And Also The Trees.

En... wat een heerlijke stem heeft deze Michael Sele toch!

Dit is absoluut weer een zanger die mij enorm kan bekoren.

Ja die stem is geweldig! Ben nu naar een live concert aan het luisteren. Doet me in de verte ook een beetje aan David Bowie denken, tja en de muziek is gewoon fantastisch!
The Beauty Of Gemina - Darkness (Official Live Video) - YouTube

In het kader van hun live werk. Zou ik deze eens proberen. Heel goed Unplugged album

The Beauty of Gemina - The Myrrh Sessions (2013)

20 jaar geleden was dit type electronics/futurepop met een knipoog naar darkwave erg in. Nu klinkt het toch wat gedateerd maar het album is dan ook al 12 jaar oud. Doet me nog het meest denken aan Covenant wat de zang betreft maar vooral vanwege de overmaat aan electronics en de breakbeats; het enige verschil zit in het zuinige metaalachtige gitaarwerk waar ik sowieso al bij weg ren en de wat akoestisch aandoende rustigere songs. Het album is veel te lang waardoor de saaiheid op de loer ligt door het ontbreken van echte uitschieters. Gelukkig maakt de band tegenwoordig betere albums.

Zo zie je maar hoe je je wederom kan vergissen in een album! Na een paar luisterbeurten verder een halfje erbij. Prima gevarieerd album en voor mij dus een groeiplaat gebleken. Mooie productie ook met een helder en vakkundig geluid. Maar het is vooral de zang die het hem doet. Bij de wat rustigere nummers komt de zanger wel erg dicht in de buurt van David Bowie. Groeiplaten zijn trouwens meestal de beste, toch?!

Ach ja, dat herken ik wel. Ook moet je - eenvoudig gezegd - ervoor in de stemming zijn.

Ja, gewéldige zanger hè?

Maar de liedjes van The Beauty of Gemina zijn ook (vaak) erg fijn om horen. Ik luister graag naar mooie melodieën en het maakt mij daarbij niet uit of de muziek gemaakt is met scheurgitaren, een piano of de zingende zaag. Bij wijze van spreken dan, haha! Zang is altijd wél heel belangrijk voor mij, maar dit is een kwestie 'hoe word je - emotioneel - geraakt door een stem en dit is een combinatie van met name klankkleur, zangtechniek (of misschien juist een gebrek daaraan) én de opname kwaliteit.

Dat geldt voor mij ook. Met de zang staat of valt alles voor mij. Een goeie stem is natuurlijk ook wel een zeldzaamheid en daar ontbreekt het vaak aan bij vele nieuwkomers vind ik. Muzikaal is het vaak dik in orde maar die zang hè.

Over dit album, ik ga dit zeker vaker luisteren de komende weken. Doet me ook denken aan de eerste albums van Diary of Dreams en Diorama trouwens, hoewel ik de zang hier soms nog beter vind. Michael Sele heeft zoals ik al zei bij sommige liedjes hetzelfde zangtimbre als David Bowie en dat is toch wel uniek.